نبه عليه بقوله : « أو لاقى كرا » .
شرح فارسى :
مرحوم شارح مىفرماين :
مصنف ( ره ) در كتاب دروس جوشش دائمى را در جارى شرط دانسته و مرحوم علامه و جماعتى از فقهاء جارى را در صورت قلّت همچون غير جارى قرار داده و حكم به تنجّس آن نموده و سپس اضافه كردهاند : كه تطهيرش بمجرّد زوال تغيّر نيست بلكه علاوه بر آن با آب كرّ پاكى نيز بايد ملاقات كند .
قوله : فيه دوام نبعه : ضمير مجرورى در [ فيه ] و [ نبعه ] به جارى راجعست .
قوله : و جعله العلامة : ضمير منصوبى در [ جعله ] به آب جارى راجعست .
مؤلف گويد :
مرحوم علامه طبق فرموده صاحب مفتاح الكرامه ( ره ) در تمام مصنّفاتش غير از ظاهر ارشاد مىفرماين :
آب جارى در صورت قليل بودنش بمحض ملاقات با متنجّس يا نجس منفعل مىشود چه اوصاف سهگانهاش تغيّر كرده و چه تغيّر نكند .
قوله : و جماعة : همچون مرحوم سيد در جمل و شهيد ثانى در مسالك و شرح ارشاد و اين كتاب به همين قول متمايل شدهاند .
قوله : كغيره : ضمير مجرورى به جارى راجعست .
قوله : فى انفعاله بمجرّد الملاقاة : ضمير در [ انفعاله ] به آب غير جارى راجعست و مقصود از [ بمجرّد ملاقات ] صورتى استكه حتّى اوصاف سهگانهاش تغيّر نكند .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 29
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٩