اينستكه در مقام استفهام غالبا از آن استفاده مىشود واستعمال آن از ساير أدوات بيشتر مىباشد .
قوله : ولهذا خصّت الخ : كلمه « لهذا » يعنى وبخاطر همين كثرت استعمالش مىباشد .
قوله : جواز حذفها : يعنى حذف همزه استفهام بتنهائى وبدون مد مدخولش .
قوله : سواء تقدّمت على « أم » : ضمير در « تقدّمت » به همزه راجع است .
قوله : بدالى منها معصم الخ :
تجزيه وتركيب
بدا : فعل ماضي ، مفرد ، مذكر ، غائب بمعناى « ظهر » .
لي : جار ومجرور : متعلق به « بدا » .
منها : جار ومجرور ، متعلّق باستقر ، صفت براي « معصم » .
معصم : فاعل براي « بدا » .
حين : ظرف زمان ، مضاف ، متعلّق به « بدا » .
جمرّت : فعل ماضي ، مفرد ، مؤنث ، غائب وضمير فاعلى در آن به « عايشه » راجع است .
واو : عاطفه ومعطوف عليه « معصم » مىباشد .
كف : معطوف به « معصم » .
خضيب : صفت مشبهه بمعناى اسم مفعول ، صفت براي « كف » .
زيّنت : فعل ماضي ، مفرد ، مؤنث ، غائب ، مجهول ، صفت براي « كف » .
باء : حرف جارّ
بنان : مجرور بباء ، متعلق به « زينت » ظرف لغو .
فاء : عاطفه بمعناى سببيّت .
واو : جاره بمعناى قسم .
اليه : مجرور به « واو » ، متعلق به « قسم » .
الكلام الغني (شرح فارسى بر باب اول مغنى) (فارسى) — صفحة 46
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٦