تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الكلام الغني (شرح فارسى بر باب اول مغنى) (فارسى) — صفحة 250

مساهمون:

ص٢٥٠
از اين گذشته معنا نيز طبق گفته كسائى صحيح نيست زيرا اگر « من » را زائده بدانيم معنا چنين مىشود : شديدترين مردم از حيث عذاب مجسّمه‌سازها هستند درحاليكه اينطور نيست كه عذاب ايشان از ساير مردم بيشتر باشد بلكه اينگروه نيز برخى از أشد العذاب‌ها مىباشند پس « من » را نميتوان زائده دانست بلكه بمعناى تبعيض مىباشد .

تخفيف انّ وعمل آن

گاهى « انّ » مخفّف شده وتشديدش ساقط مىگردد در اينحال قليلا عمل كرده وكثيرا مهمل از عمل مىباشد . واز كوفيّون نقل شده كه ابدا اين لفظ مخفّف نميشود وهرگاه آنرا مخفّف استعمال نمودند مثل : ان زيد لمطلق . پس بايد توجّه داشت كه « ان » نافيه بوده ولام بر سر خبر بمعناى « الّا » مىباشد . ولى اينكلام از ايشان مردود است زيرا از خود كوفيّون كساني هستند كه « ان » را با تخفيف نيز عمل مىدهند چنانچه سيبويه مثال : ان عمرا لمنطلق را حكايت كرده است . وحرميان وأبو بكر نيز آية « وان كلّا لما ليوفينهم » را به نصب « كلّا » قرائت كرده‌اند بااينكه « ان » مخفّف آمده است . شرح قوله : إذا اسودت جنح اللّيل فلتأت ولتكن : تجزيه وتركيب إذا : ظرف زمان . اسودّ : فعل ماضي ، مفرد ، مذكر ، غائب ، ثلاثي مزيد ، از باب افعال ، لازم ، مبنى ،