تَرَف
: نعمت و آسايش و خوشى زندگى .
كان فى الدنيا غذى ترف . خ 212 ص 700 س 2
لا تَرْفدُ
: كمك نمىكند . ر . ر ف د - لا ترفد ، فعل مضارع منفى مؤنث غايب ثلاثى مجرّد است .
لا ترفده الادوات . خ 228 ص 742 س 3
تُرْفَعُ
: بر طرف گرديده مىشود ، برداشته شود . ر . ر ف ع - ترفع ، فعل مضارع مفرد مؤنث غايب مجهول ثلاثى مجرد است .
ترفع عنه التوبة . خ 147 ص 448 س 12
تَرَفُّع
: بلندى جستن ، خود را از ديگرى برتر گرفتن ، به بلندى گراييدن ، بلند مرتبه شدن . ر . ر ف ع - ترفع ، مصدر باب تفعّل است .
وضعه اللّه بترفعه . خ 234 ص 776 س 13
تَرْفَعان
: بالا مىبرند ، بلند مىكنند . ر . ر ف ع - ترفعان ، فعل مضارع مثناى مؤنث ثلاثى مجرد است .
و ترفعان العمل . خ 113 ص 352 س 10
تُرْفَعانِ
: برداشته شوند . ر . ر ف ع - ترفعان ، فعل مضارع مثناى مؤنث غايب مجهول ثلاثى مجرد است .
و لا يثقل ميزان ترفعان منه . خ 113 ص 353 س 1
لا تَرْفَعُوا
: بالا نبريد ، بلند نكنيد . ر . ر ف ع - لا ترفعوا ، فعل نهى جمع مذكر حاضر ثلاثى مجرد است .
و لا ترفعوا من رفعته الدنيا . خ 233 ص 771 س 1
تَرَفَّعُوا
: بلندى جستند ، خود را از ديگران برتر دانستند . مص . ترفّع ر . ر ف ع - ترفعوا ، فعل ماضى جمع مذكر غايب از باب تفعّل است .
و ترفعوا فوق نسبهم . خ 234 ص 786 س 1
تَرَفُّق
: نرمى كردن ، مهربانى كردن ، همراهى كردن . ر . ر ف ق