تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ لغات نهج البلاغه (فارسى) — صفحة 363

مساهمون:

ص٣٦٣
و لا ترد لها راية . خ 101 ص 301 س 2

تَرَدُّد

: آمد و شد كردن ، دو دل شدن . ر . ر د د - تردد ، مصدر باب تفعّل است . و ملت التردد فى مراتعها . خ 114 ص 359 س 2 فانى على التردد . ن 73 ص 1076 س 3 و التردد و الاستسلام . ك 30 ص 1102 س 1

تَرَدَّدَ

: آمد و شد كرد ، دو دل شد . مص . تردّد ر . ر د د - تردد ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب تفعّل است . در اينجا چون اسم شرط بر آن در آمده معنى مضارع ( آمد و شد كند ، دو دل باشد ) يافته است . و من تردد فى الريب . ن 30 ص 1102 س 3

تَرْدَع

: باز مىدارد . ر . ر د ع - تردع ، فعل مضارع مفرد مؤنث غايب ثلاثى مجرّد است . تردع الابصار عن بلوغها . خ 90 ص 248 س 3

تُرْسِلُ

: رها مىكنى ، مىفرستى ، گسيل مىدارى . مص . ارسال ر . ر س ل - ترسل ، فعل مضارع مفرد مذكر حاضر از باب افعال است . ترسل فى غير سدد . خ 161 ص 517 س 4

تَرُضُّ

: مىكوبد و خرد مىكند . ر . ر ض ض - ترض ، فعل مضارع مفرد مؤنث غايب مضاعف ثلاثى مجرّد است . و ترضهم بكلكلها . خ 151 ص 464 س 2

لَمْ تَرْضَ

: راضى نشده‌اى ، خشنود نشده‌اى . ر . ر ض و - لم ترض ، فعل جحد مفرد مذكر حاضر ناقص ثلاثى مجرّد است . فعل جحد معنى ماضى منفى دارد ليكن در اينجا به معنى مضارع منفى ( راضى نخواهى شد ) آمده است . لم ترض ابدا . ك 204 ص 1183 س 1

تَرْضَوْنَ

: راضى هستيد ، خشنود هستيد . ر . ر ض و