و اسوة لمن تأسى . خ 159 ص 509 س 1
لا تُؤْسى
: درمان نمىشود ، مداوا نمىگردد . ر . ا س و - تؤسى ، فعل مضارع مفرد مؤنث مهموز الفاء ناقص واوى ثلاثى مجرّد است .
و لا تؤسى جراحه . خ 113 ص 353 س 10
تَأَسّى
: پيروى كردن ، تقليد كردن . ر . ا س و - تأسى ، مصدر باب تفعّل است .
فى التأسى بعظيم فرقتك . خ 193 ص 651 س 7
تُؤْفَكُون
: باز گردانده مىشويد ، منقلب مىشويد . ر . ا ف ك - تؤفكون ، فعل مضارع جمع مذكر حاضر مهموز مجهول ثلاثى مجرّد است .
فأنّى تؤفكون . خ 82 ص 198 س 6 و انى تؤفكون . خ 86 ص 214 س 9 و انى تؤفكون . خ 107 ص 324 س 1
تَأْكُلُ
: مىخورد ، مىخورى . ر . ا ك ل - تأكل ، هم فعل مضارع مفرد مؤنث غايب و هم مضارع مفرد مذكر حاضر است . در ص 208 مفرد مؤنث غايب و در ص 957 مفرد مذكر حاضر است .
تأكل النار الحطب . خ 85 ص 208 س 8 انك تأكل حراما . ن 41 ص 957 س 3
تَأْكُلُون
: مىخوريد . ر . ا ك ل - تأكلون ، فعل مضارع جمع مذكر حاضر مهموز ثلاثى مجرّد است . در اينجا معنى ماضى استمرارى ( مىخورديد . ) مىدهد .
و تأكلون الجشب . خ 25 ص 92 س 5
تَأْكيد
: استوار كردن ، عهد يا كلام خود را استوارتر كردن . ر . ا ك د - تأكيد ، مصدر باب تفعيل است . توكيد هم مىگويند .
بعد التأكيد و التوثقة . ن 53 ص 1028 س 4
تَأَلَّبَ
: بسيج شد ، گرد آمد . مص . تألّب ر . ا ل ب - تألب ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب مهموز از باب