و افتتن بذم . خ 216 ص 716 س 4
افْتَحْ
: داورى كن . ر . ف ت ح - افتح ، فعل امر مفرد مذكر حاضر است .
ربنا افتح . ن 15 ص 861 س 4
افْتَرَشَتْ
: بالين ساخت . مص . افتراش ر . ف ر ش - افترشت ، فعل ماضى مفرد مؤنث غايب از باب افتعال است . چون جواب اذا قرار گرفته لذا معنى مضارع ( بالين مىسازد ) مىدهد .
افترشت ارضها . ن 45 ص 974 س 4
افْتَرَضَ
: واجب گردانيد ، فريضه كرد . مص . افتراض ر . ف ر ض - افترض ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افتعال است .
اجعلوا ما افترض اللّه عليكم . خ 112 ص 349 س 9 افترض عليكم . خ 175 ص 570 س 1 و افترض من ألسنتكم . خ 182 ص 602 س 6 اعظم ما افترض سبحانه . خ 207 ص 683 س 3 فيما افترض اللّه عليك . ن 59 ص 1043 س 6
افْتَرَقُوا
: پراكنده شدند . مص . افتراق ر . ف ر ق - افترقوا ، فعل ماضى جمع مذكر غايب است .
و افترقوا عن الحماعة . خ 147 ص 448 س 7 افترقوا بعد الفتهم . خ 165 ص 541 س 2 و الافا فافترقوا . خ 212 ص 695 س 15
افْتَرى
: تهمت زد ، به دروغ نسبت خيانت داد . مص . افتراء ر . ف ر ى - افترى ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افتعال .
در اينجا به علت آنكه اسم شرط بر آن داخل شده معنى مضارع ( تهمت بزند ) مىدهد .
و خاب من افترى . خ 16 ص 69 س 6
افْتَضَحُوا
: رسوا شدند . مص . افتضاح ر . ف ض ح - افتضحوا ، فعل ماضى جمع مذكر غايب است .
افتضحوا باكلها . خ 108 ص 330 س 5