افسح ، فعل امر مفرد مذكر حاضر است .
اللهم افسح له . خ 71 ص 168 س 12 فافسح فى آمالهم . ن 53 ص 1006 س 11 و افسح له فى البذل . ن 53 ص 1010 س 3
افْسَدْتُمْ
: تباه كرديد . مص . افساد ر . ف س د - افسدتم ، فعل ماضى جمع مذكر حاضر از باب افعال است .
افسدتم على رأيى . خ 95 ص 96 س 4
افْسَدُوا
: تباه كردند . مص . افساد ر . ف س د - افسدوا ، فعل ماضى جمع مذكر غايب از باب افعال است .
و افسدوا على جماعتهم . خ 208 ص 690 س 5
افْصَح
: فصيحتر ، خوش بيانتر ، زبان آورتر . ر . ف ص ح - افصح بر وزن افعل ، صفت تفصيلى است .
و نحن افصح . ك 116 ص 1142 س 7
افْضال
: افزون كردن ، افزون آمدن و برتر بودن و برترى داشتن در حسب نيكوئى و بخشش ر . ف ض ل و لا مكافاء الافضال . خ 48 ص 135 س 1
افْضَتْ
: رسيد ، جادار شد ، فراخ گرديد . مص . افضاء ر . ف ض و - افضت ، فعل ماضى مؤنث مفرد از باب افعال است .
حتى افضت كرامة اللّه . خ 93 ص 279 س 5 فلما افضت الى . خ 196 ص 656 س 10 افضت القلوب . ن 15 ص 860 س 3
افْضُضْ
: پراكنده كن . ر . ف ض ض - افضض ، فعل امر مفرد مذكر حاضر است .
فافضض جماعتهم . خ 124 ص 383 س 6
افْطار
: روزه گشادن ، باز كردن روزه با خوردن غذا . ر . ف ط ر - افطار ، مصدر باب افعال است .
حبذا نوم الاكياس و افطارهم . ك 137 ص 1154 س 3
ما افْظَعَ
: چه كار رسوائى ! مص . افظاع ر . ف ظ ع