بعضى ، « تُبَّع » پادشاه حِمْيَر « 1 » را ، كه همان « اسعد بن معدىكَربْ » باشد ، نخستين كس دانستهاند كه بر كعبه پرده پوشانيد . گفتهاند كه وى در خواب ديد كعبه را جامه مىپوشاند ؛ پس ابتدا بر آن پوششى چرمى انداخت و بعد با پارچههاى حِبرىِ بافت يمن پوشانيد و براى كعبه نيز درى قرار داد . « 2 »
در روزگار جاهلى ، پردهء كعبه ، كه از جنسهاى گوناگون ؛ مانند پشم ، مو ، كرك ، خز ، پارچههاى حبرى ، بردهاى يمانى و جامههاى پشمين بود ، به وسيلهء شترانى كه براى قربانى مىآوردند ، حمل مىشد و قسمتى يا تمام خانه را با آن مىپوشاندند و مقدارى را نيز ذخيره مىكردند تا پس از كهنه شدنِ پوششها ، آن را تعويض كنند . « 3 »
ابن اسحاق گويد : در عصر پيامبر صلى الله عليه و آله ، كعبه را با پارچهء سفيد رنگِ بافتِ مصر ، مشهور به « قُباطى » مىپوشاندند و سپس از « بردهاى يمانى » براى آن استفاده مىكردند .
نخستين كسى كه آن را با ديباج پوشانيد « ابن زبير » بود . « 4 »
پيامبرخدا صلى الله عليه و آله در آخر ذىحجه براى مردم خطبهاى ايراد كرد و گفت : امروز ، روزى است كه سال در آن پايان مىيابد و جامهء بيتاللَّه تعويض مىشود . از ابن جريح روايت كردهاند كه در عصر جاهليت معمول بوده كه پس از رفتن حجاج از مكه در ابتداى محرم بر كعبه پردهء نو مىآويختند ، اما به روزگار قريش ، معمولًا روز هشتم ذىحجه پوششهاى ديبا بر آن مىانداختند كه مردم شكوه و زيبايى آن را ببينند و سپس روز عاشورا با پردهء اصلى پوشش مىدادند .
همچنين پيامبر صلى الله عليه و آله بر خانهء خدا پرده و جامهء يمانى مىپوشاند و حال آنكه در دروهء جاهلى بر آن چرم مىآويختند . گويند : عبداللَّه بن زبير نخستين كسى بود كه بر اين خانه
هامش
( 1 ) . حميريان در سدههاى قبل از اسلام در جنوب عربستان پس از انقراض سبائيان حكومت مىكردند . پادشاهان آنان را « تُبَّع » يا « تبابعه » خواندهاند .
( 2 ) . ازرقى ، همان ، ص 193 ؛ ابن حجر عسقلانى ، المطالب العاليه بزوائد المسانيد الثمانيه ، ج 1 ، ص 363 ؛ دينورى ، الاخبار الطوال ، ص 45
( 3 ) . ازرقى ، همان ، ص 194
( 4 ) . ابن هشام ، همان ، ج 1 ، ص 198 كلام آخر به نقل از روض الانف سهيلى ، در پاورقى همان صفحه است .