در سال 1363 ق . « ملك عبدالعزيز » درى ساخت و پس از وى « ملك خالد » آن را تعويض كرد كه اكنون نيز بر كعبه قرار دارد . اين در داراى دو جدار يا دو قسمت خارجى و داخلى است . باب داخلى آن ، به « باب التوبه » معروف است و از لحاظ شكل و نوع تزيين ، با باب خارجى يكسان و مشابه است . وزن باب كعبه 280 كيلوگرم مىباشد كه از عيار 100 % تهيه شده و مبلغ 000 / 420 / 13 ريال سعودى براى آن هزينه شده است . طول باب كعبه 10 / 3 متر ، عرض آن 90 / 1 متر ، پهناى آن 50 سانتىمتر ، ارتفاع آن از كف ، 25 / 2 متر است . روى در كعبه به طرز بسيار زيبايى آيات قرآن در چهار دايره و شش مربع مستطيل به خط ثلث منقوش شده است . اين در به وسيلهء قفلى كه آيات قرآن بر آن نقش بسته ، قفل مىگردد . قفل موجود به جاى قفل قديم كه هفتاد سال قدمت داشته ، نصب شده است . گفتنى است در عصر جاهلى ، كليددارى كعبه ، از منصبهاى مهم بود . هنگام فتح مكه ، كليد كعبه در اختيار « عثمان بن ابى طلحهء عبدى » بود و پيامبر صلى الله عليه و آله آن را از وى گرفت و با ورود به كعبه ، تمامى بتها را شكستند .
6 - درون كعبه
از آغاز ساخت كعبه به دست حضرت ابراهيم عليه السلام ، قبايل ، طوايف و پادشاهان ، هدايايى را براى نصب در داخل كعبه ارسال مىكردند . نخستين هدايا كه درون آن آويزان گرديد ، دو « شاخ گوسفند » يا قوچ بود كه گفته مىشد همان شاخهاى « ذبيح ابراهيم عليه السلام » است . اين دو شاخ در دوران « عبداللَّه بن زبير » از ميان رفته است . « 1 » در دوران اسلامى ، تقديم هدايا افزايش يافت و « عمر بن خطاب » ، خليفهء وقت پس از فتح « مداين » ، دو نيم ماه زرين را كه براى او فرستاده بودند ، در كعبه آويخت . پس از وى ، خلفاى اموى
هامش
( 1 ) . ازرقى ، همان ، ص 176 - پيامبر صلى الله عليه و آله هنگامى كه وارد كعبه شدند به بانويى از بنىسليم فرمودند اين دوشاخ را بپوشان زيرا شايسته نيست در كعبه چيزى باشد كه حواس نمازگزار را به خود جلب كند . محمد بن يحيى گويد : در دوران ابن زبير كه وى كعبه را خراب كرد آن دو شاخ را ديدهاند در حالى كه بر آن دو گِل سرخ ماليده بودند ، ابن زبير آن را به دست گرفت ، همين كه به آن دو شاخ دست خورد از يكديگر پاشيده شد . ( ازرقى ، همان جا )