ترياقيت « 1 » دارد . به لدغ « 2 » مار نافع بود . حدّت « 3 » زهرهاى كشنده ، كم سازد « 4 » .
مفتّح « 5 » مجفّف و مدرّ بول و طمث « 6 » و ملطّف بود . فضول سينه « 7 » به « 8 » نفث اخراج نمايد .
شربتى سه درم است .
مضرّ است به شش ، مصلحش « 9 » عسل است . « 10 »
اسطوخودوس « 11 »
گويد معرّب ستخادس « 12 » است . و ستخاوس « 13 » نيز گويند . و ستخاوس « 14 » اسم جزيرهاى « 15 » است كه منبت « 16 » اين گياه است . شاهسفرم « 17 » رومى نيز گويند .
شيخ فرمايد : گرم است در اول و خشك است در دوم « 18 » .
و ابن ماسويه گويند « 19 » : گرم و خشك است در دوم « 20 » . و گويند « 21 » در اوّل « 22 » .
مختار « 23 » ، تازه است كه طعمش تلخ « 24 » و تيز باشد . تفتيح و تلطيف و جلاء دارد .
خوردن آن در سموم و لدغ « 25 » هوام نافع است و تقويت « 26 » تمام بدن نمايد به تخصيص ، احشاء و اعضاء باطنى . و در تقويت « 27 » و تصفيهء جوهر روح قلبى و دماغى و تفريح قلب ، به غايت مؤثر است « 28 » . دماغ و معده و احشاء « 29 » ، از اخلاط پاك سازد و صرع
هامش
( 1 ) . س : ترياقيه ، ن و م : ترياقية .
( 2 ) . س : لدع ، ن : لذع .
( 3 ) . س : حدة .
( 4 ) . ن و م : + و .
( 5 ) . م : مفنّح .
( 6 ) . س و ن : طمت .
( 7 ) . م : سنيه .
( 8 ) . ن : - به .
( 9 ) . م : مصلحن .
( 10 ) . م : - عسل است .
( 11 ) . م : اسطرخودوس .
( 12 ) . س و م : ستحادس ، ن : شيخادس .
( 13 ) . م : ستنحادس ، ن : شيحادس .
( 14 ) . س : ستحاوس ، ن و م : شيحادس .
( 15 ) . م : خريزهاى ، ن : خزيرهاى .
( 16 ) . ن : شبت .
( 17 ) . م : شاهفرم ( ؟ ) .
( 18 ) . قانون در طب ، ج 2 ، ص 66 .
( 19 ) . ن : گويد .
( 20 ) . م : دويّم .
( 21 ) . م : - و گويند .
( 22 ) . تذكرهء جامع ابن بيطار ، ج 1 ، ص 33 و آنكه از او نقل شده كه در اول ، ابن جزّار است .
( 23 ) . م : - مختار .
( 24 ) . ن و م : + بود .
( 25 ) . ن : لدع .
( 26 ) . س : تقوية .
( 27 ) . س : تقوية .
( 28 ) . م : + و .
( 29 ) . ن : + را .