اسقورديون
سقورديون نيز « 1 » نويسند « 2 » يعنى ثوم الحية « 3 » ، ثوم برّى و ثوم الحية « 4 » نيز خوانند . و به فارسى سير مو و سير برّى گويند .
گرم و خشك است در اواخر سيوم « 5 » .
مفتّح و مجفف و مجلى « 6 » بود . ترياقيّت « 7 » دارد « 8 » . نافع است به نهش افعى و حيّات و گزيدن سگ ديوانه و لسع عقرب و رتيلا . مدرّ بول و حيض و مخرج جنين « 9 » بود . به اوجاع مفاصل و عرق النساء و وجع ورك « 10 » مفيد است . چون طلا كنند بر لسع عقرب ، سم را به خارج جذب كند و سينه را از اخلاط « 11 » پاك سازد « 12 » .
و « 13 » شربتى « 14 » يك مثقال است .
بدلش عنصل كوچك است . « 15 »
اصل سوسن آسمانجونى « 16 »
ايرسا نيز خوانند . و آن بيخ سوسن صحرايى است كه گل زرد و سفيد و لاجوردى دارد .
مختار « 17 » ، تازهء خشك
[ 11 a ]
پوست كه جرمش « 18 » سخت باشد و چون بخورند « 19 » زبان را بگزد « 20 » و در وقت كوفتن ، عطسه آورد و مغشوش « 21 » نشده باشد .
گرم و خشك است در آخر دوم .
هامش
( 1 ) . م : ز .
( 2 ) . ن : گويند .
( 3 ) . ن : + و .
( 4 ) . ن و م : - و ثوم الحية .
( 5 ) . ن : سيم .
( 6 ) . ن : محلى .
( 7 ) . س : ترياقيه .
( 8 ) . م : ترياق است وارد .
( 9 ) . س : چنين .
( 10 ) . س : چنين .
( 11 ) . م : اخماط .
( 12 ) . ن و م : كند .
( 13 ) . ن : - و .
( 14 ) . س : شيرينى ، م : شربتى ، - و .
( 15 ) . م : - است .
( 16 ) . ن : اصل السوسن الاسمان و نى ، م : اصل الوس الاسمانحونى .
( 17 ) . م : - مختار .
( 18 ) . م : حرفس .
( 19 ) . ن : بخايند .
( 20 ) . ن : بكرز .
( 21 ) . ن : مشوش ، م : ميسوس .