نسل پزشك كمال الدين حسين شيرازى داشتم ، حدس مىزدم كه بايد اين ريشهء خانوادگى سبب فراهم آمدن نسخههاى پزشكى نفيسى براى فرزندان آنان شده باشد كه بتوانند آثار ارزشمندى را با در دست داشتن آنها بنگارند . و عماد الدين شيرازى نيز كه بيش از سى رسالهء كوتاه و بلند نگاشته ، از همين خانواده است كه كثرت تأليفات او در سدهء دهم هجرى ، نشاندهندهء توان علمى خانوادگى ، در ميان آنها بوده است . و پس از آنكه از نسخهء عربى ترياق فاروق آگاهى يافتم ، به نظرم رسيد كه شايد اين نسخه هم در زمرهء ميراث خانوادگى آنان بوده كه بعدها به كتابخانهء آستان قدس رضوى انتقال يافته باشد . و نويسنده رسالهء حاضر نيز گوشهء چشمى به آن داشته و از دستكم ، موضوع آن الهام گرفته است .
نگاهى گذرا به خانوادهء پزشكى پيشهء شيرازى
كمال الدين حسين شيرازى از خانوادهاى برخاسته كه نياكانش دستكم تا پنج نسل پزشكىورز بودهاند و بيشتر هم در دربار شاهان روزگار آمد و شد داشتهاند . او به شهادت خود او در مقدمهء اين كتاب « كمال فرزند نور فرزند كمال الطبيب شيرازى » بوده كه به اين ترتيب ، نوادهء كمال الدين حسين شيرازى و فرزند برادرزادهء عماد الدين محمود شيرازى خواهد بود . عماد الدين محمود نيز فرزندى داشته به نام حكيم محمد باقر قمى كه به سال 1003 ه . ق در شهر قم يك نسخهء كامل و دقيق قانون بوعلى را كه به تعبير امروزى نسخهء تصحيح شده و مقابله شده با چند نسخهء اساس بوده را به پايان رسانده است . و هم او در سال 1012 ه . ق در ركاب شاه عباس كه به جنگ عثمانى مىرفته ، رسالهاى پيرامون بيماريهاى چشم و داروهاى آن به درخواست پادشاه مىنگارد . و خود شخص اخير نيز فرزندى داشته كه او نيز پزشكىورز بوده است . در كتاب ذيل تاريخ عالمآراى عباسى پيرامون فرزند حكيم محمد باقر قمى چنين آمده است : « ميرزا محمد خلف اكبر حكيم محمد باقر قمى از احفاد حكيم عماد الدين محمود بود كه در فن