تفصيل اين نصب و تعيين قدر مخرج و كمّ و كيفيّت اينها ، در كتب مبسوطهء فقه مشروح است ، و ما نيز در « نبرأس منظوم » ذكر كردهايم ، و اين جا ، لطايف اعداد نصب را مجملى مىگوئيم .
سرّ : امّا عدد دوازده ، عدد كاملى است كه عدد حروف لفظيّه « لا إله الّا اللّه » است ، در رقوم مسطرات و نيز عدد حروف تكوينيّهء عاليات است ، در كتاب مبين وجود كه اوصياء حضرت ختمى صلّى اللّه عليه و آله دوازده معصوم پاكاند ، چنان كه در اخبار مأثور است كه : اوصياء هر يك ، از آدم و نوح و ابراهيم و موسى و عيسى - سلام اللّه عليهم اجمعين - نيز دوازده بودهاند ، و عدد اسباط دوازده است ، و نيز حروف كلمهء شهادت محمد رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله دوازده است ، و نيز بروج سماويّه مؤثّرات در عالم كون و فساد - به حول اللّه و قوّته - دوازدهاند .
و امّا عدد پنج ، پس آن هم ، عدد كاملى است و دايرهء عدديّه است ، شبيه به دايره مقداريّه كه افضل اشكال و اوسع آنهاست كه حق تعالى ، به اجرام اثيريّهء فلكيّه و بسايط عنصريّه داده است . و اينكه پنج را عدد « مستدير » گويند ، به جهت آن است كه پنج را كه در نفس خود ضرب كنند ، در حاصل ضرب پديد آيد ، چنان كه گوئى پنج در پنج ، بيست و پنج ، و بيست و پنج در بيست و پنج ، ششصد و بيست و پنج .
پس ، بيست و پنج عود كند . و همچنين در مراتب ديگر و نيز مراتب ديگر ، و نيز مراتب كليّه پنج است و جسد آن كه حرف متعلّق آنستهاى هويّت است كه « اسم اعظم » است و ها هو جارى بر انفاس حيوانات است كه همه ذاكر اويند . لراقمه :
دم چو فرو رفت ، هاست هوست ، چو بيرون رود * يعنى ازو ، در همه ، هر نفسى ، ها و هوست
و صورت كتبىاش ، دايرهء مقداريّه است كه غير متناهيّه است و گاه كه دو دايره نويسند ، اشارت است به جمال و جلال « هو » ، و گاه كه يك دايره نويسند ، اشارت است به اينكه : جمال او ، « عين » جلال اوست ، و جلال او ، « عين » جمال اوست ، و در اوّل « هو » و « هادى » و آخر « اللّه » و وسط « داهر » و « ديهور » قرار گرفته .
و امّا عدد دو ، عدد كاملى است كه اوّل اعداد است و نسبتش به واحد ، نسبت صادر اوّل است ، به واحد حقّ حقيقى مبداء المبادى ، و سارى است اثنوه ، در همهء