از اين دو تا ، براى حيوانات صامته و نباتات - مثلا - كمال است و طهارت ، ولى ماندن در آنها ، براى انسانيّت ، قذارت .
مسألة : از جمله اقسام آب كه بايد حكمش را دانست ، از طهارت و نجاست ، « سؤر » هاست .
پس « سؤر » ، آب قليلى است كه ملاقى شود آن را ، جسم حيوانى و جميع سؤرها طاهر و مطهّر است ، مگر سؤر « كافر » و « سگ » و « خوك » . بلى ! مكروه است سؤر حايضى كه پرهيز از نجاست ندارد ، و به لسان فقهاء - رضوان الله عليهم - « حايض متّهمه » گويند ، و [ نيز ] سؤر « جلّال » و آن حيوانى است كه متغذّى باشد به عذرهء انسان ، تا آنكه از آن ، گوشت برويد و استخوانش با آن محكم شود ، يا حواله به عرف عام مىشود ، در اطلاق « جلّال » بر آن .
و همچنين است حيوانات خورندهء مردارها ، به شرط عدم نجاست در پوز و منقار شارب آب و الّا نجس خواهد بود ، و همچنين ، مكروه است سؤر دراز گوش و استر ، چنان كه خوردن گوشت اين دو تا نيز مكروه است ، و لكن « سؤر المؤمن فيه شفاء » .
سرّ : تبعيّت اهل دنيا در تسويلات نفس مسوّله و هوسات ، مانند استعمال سؤر [ شخص ] بىتقوى و سؤر جلّال است :
« زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَواتِ »
« 1 » - الآيه - و تقليد كردن در اصول عقايد ، كسانى را كه چون تعمّق كنى ، به جز « وهم » و « خيال » و « حسّ » چيزى نيستند ، مانند استعمال سؤر « بغل » و « حمر » است . و امّا تقليد محقّقين ، براى كسى كه خود نتواند تحقيقى و اجتهادى كند ، نافع و ناجع است و در صورت ، به منزلهء استعمال سؤر مؤمن است ، سيّما محقّقى كه از « متألّهين » است و از اصحاب نفوس كليّه الهيّه و عقول كليّه است و خود مضاعف در صحّتاند و صحّت بخشاند و رفع علل كنند ، و ائمهء هادين عليه السّلام « اسم اللّه » و « ذكر اللّه » اند كه شفا بخشاند به قوّت حق ، كما فى الدّعا : « يا من اسمه دواء و ذكره شفاء » « 2 » ، بلى ، چون متخلّق به اخلاق اللّهاند ، صفاتشان به حسب وجودشان ، ياد از صفات حق مىدهد . پس ،
هامش
( 1 ) - آل عمران / 12 .
( 2 ) - مفاتيح الجنان / دعاى كميل .