[ مقدمه ]
بسم الله الرحمن الرحيم نخستين آفرين ، جهان آفرين را كه همه دم ، گاه و بىگاه از سپيده دم روز ازل تا به سواد اعظم شبانگاه ابد ، مواقيت ذكر و ستايش اوست ، و همهء مراتب از « مكان » و « لا مكان » از سلاسل عرضيه و طوليّه نزوليّه و عروجيّه ، معابد و مناسك پرستش اوست :
« وَ قَضى رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ »
. « 1 »
و زين سپس ، درود بىكران بر روان پاك رهبران و پيروان در راه و روش او ، خاصّه بر بهتر مهتران و كهتران ، در بينش و دانش او حضرت مصطفى محمّد ، خواجهء كلّ آفرينش او ، و بر رهنوردان در جادهاى كشش و كوشش او - سلام اللّه عليهم اجمعين - و بعد ، چون فارغ شديم از تحرير شطرى از « حكمت نظريّه » ، شروع مىكنيم در تقرير برخى از حكمت عمليّه ، و چون بانى اين بنيان شامخ محكم ، و آمر به اين تبيان راسخ ، حكم حضرت ظلّ اللّه - الا عزّ الاجلّ الاكرم - شهنشاه جم جماه ، معدلت دستگاه - خلّد اللّه دولته و أبّد الله شوكته - را در مطاوى فرمايش ، اصرارى بود بر نگارش بعضى از مسائل در عبادات ، با [ اشاره بر ] اسرارى از آنها ، پس ذكر مىكنيم در اين اوراق ، به اذن فيّاض وجود على الاطلاق ، قدرى از آنها را .
چه ، بهترين عبادات ، آن است كه عابد ، اسرار آن « 2 » را برخورده ، به جاى آورد كه او را به وجههء كبرى مقدّسهء قربت محضه ، پيشتر كشاند و به مظهرين أعظم حقّ و مجلويت وجود مطلق ، بيشتر رساند ، و از ظلمات جهان امكان ، به نور طارد « كلّ غسق » به سوى تخلّق و تحقّق أحقّ جهاند كه اصل مظهريّت صفات و اسماء ، ذات
هامش
( 1 ) - اسرى / 24 .
( 2 ) - يعنى : عبادتها .