حرمت آن است ، پس مراعات احتياط را در اين خصوص ، ترك نبايد نمود . « 1 »
دوازدهم : عرق جنب از حرام است على الاظهر ( 1 ) * .
و مراد به جنابت از حرام ، آن است كه جنابت او مستند به يكى از اسباب محرّمهى جنابت باشد ؛ چنانچه زنا يا لواط نمايد ، يا آن كه عمدا ملاعبه با زن اجنبيّه نمايد تا انزال كند ( 2 ) * * و نحو آن از اسباب محرّمه .
و دور نيست كه استمنا به دست خود نمودن نيز ، آن حكم را داشته باشد .
و هرگاه در حال حيض مقاربت با زن خود نمايد دور نيست كه حكم مذكور در آن ، جارى باشد .
و هرگاه در ماه رمضان ، مقاربت با حلال خود كند ، در طهارت عرق او اشكال است .
امّا اگر مقاربت به او ضرر رساند ، و مع ذلك عالما مقاربت نمايد ، يا اين كه در مكان يا بر روى فرش غصبى ، يا در لباس غصبى مع العلم مقاربت نمايد ، در اين صور ، حكم مذكور جارى نيست ، و عرق او نجس نمىباشد .
و فرقى نيست ما بين عرقى كه در حال مقاربت حاصل شود بعد از حصول ادخال ، كه سبب جنابت است ، و آنچه بعد از فراغ از آن ، حاصل شود تا اين كه از غسل فارغ شود .
هامش
( 1 ) * مورد نص منع از نماز در آن است ، و اجراى باقى احكام نجاست بر آن ، احوط است . ( محمّد باقر )
( 2 ) * * اين حكم بر سبيل احتياط خوب است . ( محمّد باقر )
( 1 ) - ر . ك : فوائد القواعد ، ص 56 - 55 و رسالهى حكم العصير التمرى و الزبيبى [ الرسائل الفقهيّة ] ( وحيد بهبهانى ) ، ص 52 - 116 و كتاب الطهارة ( آية اللّه اراكى ) ، ج 1 ، ص 562 - 579 .