بلى ، آنچه را كه از نفس به اندرون كشد ، از خونى كه بيرون مىآيد نجس است ، و در طهارت خونى كه در مواضع محرّمه از ذبيحه باقى ماند ، محلّ تأمّل است .
و مشهور ، نجاست خون باقى در ذبيحهى حيوان حرام گوشت است « 1 » ؛ هر چند گوشت و پوست او ، به ذبح ، پاك مىشود .
و حيوانى كه خون جهنده نداشته باشد ، چون مار ( 1 ) * و ماهى ، خون او پاك است .
چهارم : منى است از هر حيوانى كه خون جهنده داشته باشد ؛ چون منى انسان يا غير آن از ساير حيوانات ؛ و چه از مرد باشد يا از زن ؛ و چه از حلال گوشت باشد يا حرام گوشت .
و غير از بول و غايط و خون و منى ، آنچه از انسان يا حيوان طاهر العين بيرون آيد ، پاك است .
پنجم : ميتهى حيوانى است كه خون جهنده داشته باشد ؛ چه ميتهى انسان باشد يا ساير حيوانات ؛ و چه حلال گوشت باشد يا حرام گوشت .
بلى ميّت انسان بعد از حصول غسل شرعى ، پاك مىشود .
ششم ، هفتم و هشتم : سگ و خوك برّى ، و كافر است ، چه كفر او ، اصلى باشد يا ارتدادى و چه از اهل كتاب باشد ، يا غير اهل كتاب .
و اظهر طهارت اهل خلاف است از اهل سنّت و ساير مذاهب باطله از فرق اسلام ، هرگاه منكر ضرورى از ضروريّات دين اسلام نباشد .
و خوارج و نواصب و غلات از منتحلين دين اسلام ، نجساند ، و همچنان
هامش
( 1 ) * در مار احوط اجتناب است . ( محمّد باقر )
( 1 ) - ر . ك : كفاية الاحكام ، ج 1 ، ص 59 ؛ بحار الانوار ، ج 80 ، ص 86 ، ذيل ح 2 ؛ مشارق الشموس ، ص 308 ؛ معتمد الشيعة ، ص 72 ؛ الحدائق الناضرة ، ج 5 ، ص 45 .