تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 601

مساهمون:

ص٦٠١
چه حد به نقصان بايد فروخت ؟ و حدى هست كه معذور باشد به اعتبار ضرر ؟

جواب :

چنانچه صاحب دين را التماس كرد كه راضى شود كه صبر نمىكند به هر قيمت كه مىخرند بايد فروخت و قرض را بايد داد .

مسألهء 177 - :

متعارف چنين شده كه اجناسى مىخرند مثلا كه قيمت آن را در عرض سه ماه بدهند ، يا قرضى كه مدت معين ندارد و صاحب دين طلب مىنمايد ، و آن شخص قدرى دارد اما مىخواهد كه به طلب كارى ديگر بدهد ، يا به سبب اخراجات يوميه يا متاع ارزانى مىخواهد بخرد ، مىگويد ندارم برو وقتى ديگر بيا ، جائز است يا نه ؟

جواب :

وقتى كه بگويد ندارم هم دروغ گفته و هم تعطيل حق مؤمن كرده ، و اگر بگويد برو وقتى ديگر بيا نيز تعطيل حق مؤمن كرده مگر طلب كار بسيار داشته باشد تقسيم نمايد .

مسألهء 178 - :

اداى دين صاحب دين بىچيز بر وارثانش هرگاه مال داشته باشند لازم است يا نه ؟

جواب :

مشهور اين است كه لازم نيست .

مسألهء 179 - :

شخصى مشغول الذمهء به حق كسى باشد و صاحب حق فوت شده باشد ، ورثهء صاحب حق يا قرض دار بر سبيل صلح يا هبه يا ابراء ، برىء الذمه نمايد ، ذمهء آن شخص مطلقا برى مىشود يا نه ؟ و همچنين عرضى .

جواب :

حق عرضى اگر صاحب حق نباشد براى او دعا و استغفار بايد كرد ، و معلوم نيست استرضاى ورثه نفعى داشته باشد ، و اگر حق مالى باشد ورثه به طيب خاطر يا ابراء او نمايد خوب است ، يا آن كه اعلام نمايد كه اين مقدار از مورث شما نزد من است ، و
بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 601 | العلامة المجلسي / سيد مهدى رجائى