تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 586

مساهمون:

ص٥٨٦
است كه بگويد كه از چه وجه است يا نه ؟

جواب :

چنانچه ظن غالبى نداشته باشد كه از قرائن ظاهر باشد كه از وجه زكات است سؤال كردن در كار نيست .

مسألهء 125 - :

جماعتى كه نهايت احتياج دارند ، اگر كسى به قرض به ايشان چيزى بدهد و خود از خمس بهم رسانند و تسليم ايشان نكرده قرض خود را حساب كند هر چند به ايشان بگويد خوب است ، و منع نقل خمس كه واقع شده اگر به قرض ايشان داده شود و در آن بلدى كه سادات حاضر نيستند به قدر قرض از وجه مذكور گرفته شود تا سيد برىء الذمه شود صورتى دارد يا نه ؟ با وجودى كه قارض فى الجمله علم فقه داشته باشد بنا بر قولى كه به تجويز فقيه بايد داد .

جواب :

بايد او را مطلع كنند ، يا اول كه قرض به او مىدهند اذن از او بگيرند كه چنانچه خمس بهم رسد تنخواه طلب خود بر دارد ، و خمس را نزد عالم به اخبار اهل بيت كه قابل ترجيح مسائل داشته باشد برند آنچه مصلحت داند به عمل مىآورد .

مسألهء 126 - :

هرگاه غله را زكاتش داده باشند و سالى بر آن بگذرد زكات خمس دارد يا نه ؟

جواب :

زكات خمس بايد داد ، زكات دادن غله باعث سقوط اين نشده .

مسألهء 127 - :

شخصى كه از وجوه استحقاق مىگيرد ، خرج او بايد به چه نحو باشد ، مثلا اگر موافق زى اقوام بايد بود زى اقوام مختلف باشد بعضى در ده باشند و وضعى نداشته باشند ، و بعضى در شهرند و فى الجمله وضعى دارند ، موافق كدام بايد بود .