تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 456

مساهمون:

ص٤٥٦
وَ أَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ ،
اللهم منك و لك بسم اللّه و اللّه أكبر ، اللهم تقبل منى . و چون هدى را بكشد احوط آن است كه آن را سه قسمت كند ، سه يك آن را از جهت خود قرار دهد و اندكى به خورد وجوبا بر مذهب جمعى كثير از علما ، و بهتر آن است كه در وقت خوردن چنين نيت كند كه مىخورم گوشت قربانى حج اسلام تمتع را از جهت رضاى الهى . و بهتر آن است كه تتمهء سه يك را تصدق كند . و سه يك ديگر را به درويشان دهد ، و نيت كند كه تصدق مىكنم اين گوشت هدى حج اسلام حج تمتع را قربة الى اللّه . و سه يك ديگر را به قانع و معتر دهد ، و احوط آن است كه به مصاحبان و دوستانى دهد كه فقير باشند و روى طلب نداشته باشند ، و به دو كس بدهد كه يكى از ايشان پريشان‌تر باشد ، و اگر اين دو حصه از سه يك بيشتر باشد باكى نيست ، و نيت كند كه اين گوشت هدى حج اسلام حج تمتع را مىدهم يا مىفرستم از جهت قانع و معتر قربة الى اللّه . و اگر يافت نشود قربانى و بهاى آن را داشته باشد جمع كثيرى از علما گفته‌اند كه بهاى آن را مىگذارد نزد ثقه تا از جهت او بخرد تا آخر ماه ذى الحجّه اگر بهم رسد ، و اگر بهم نرسد در سال ديگر در ذى الحجّه از جهت او بخرد و بكشد ، و بعضى از علما گفته‌اند كه در اين صورت واجب است ده روز روزه گرفتن بدل آن ، و احوط جمع است ميان هر دو . و اگر هدى نداشته باشد و بهاى آن را نيز نداشته باشد واجب است بدل آن ده روز روزه گرفتن سه روز پىدرپى در حج ، و بهتر