تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 457

مساهمون:

ص٤٥٧
آن است كه روز هفتم و هشتم و نهم ذى الحجّه باشد ، و هفت روز وقتى كه به اهل خود مراجعت نمايد .

چهارم : سر تراشيدن يا تقصير كردن است از موى يا ناخن ،

و متعين است زنان و خنثى را تقصير كردن ، و جايز نيست ايشان را سر تراشيدن ، و احوط آن است كه نوحاجى و كسى كه موى سر را در ميان سر جمع كرده گره زده باشد يا عسل و صمغ بر سر انداخته باشد براى دفع شپش سر بتراشند ، و غير ايشان را نيز بهتر است سر تراشيدن مو . چون سر تراشد نيت كند مقارن ابتداى سر تراشيدن ، و در حكم نيت باشد تا فارغ شود . و بهتر آن است كه چنين نيت كند كه سر مىتراشم از جهت محل شدن از احرام حج اسلام حج تمتع از جهت آن كه واجب است قربة الى اللّه . و بهتر آن است كه دلاك نيز نيت كند و ابتدا به جانب راست پيش سر كند ، و موى سر را دفن كند . و احتياط كند در تراشيدن موى سر كه موئى از آن باقى نماند ، و در تقصير مسما كافى است ، و احوط آن است كه از اطراف موى سر و ريش و شارب بگيرد و ناخنها را بگيرد . و اگر تقصير كند أولا نيت چنين كند كه تقصير مىكنم از جهت محل شدن از احرام حج اسلام حج تمتع از جهت آن كه واجب است قربة الى اللّه . و چون محرم سر تراشيده يا تقصير كرد محل مىشود از هر چه از آن احرام گرفته است مگر زنان و صيد ، و احوط ترك بوى خوش است نيز تا طواف زيارت بكند ، و بعد از آن حلال مىشود او را بوى خوش ، و احوط آن است كه تا سعى نكند بوى خوش نكند ، و چون طواف نساء كرد زنان بر وى حلال مىشوند ، و اولا آن است كه