تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 453

مساهمون:

ص٤٥٣
كه سنگ ريزه را بزند ، و بهتر آن است كه چنين نيت كند كه مىاندازم اين جمره را به هفت سنگ در حج اسلام حج تمتع ادا از جهت آن كه واجب است قربة الى اللّه ، و در حكم نيت باشد تا به آخر . و واجب است هفت عدد انداختن نه زياده و نه كم به نحوى كه در عرف بگويند انداخت ، و پىدرپى بيندازد ، و با هم نيندازد ، و اگر شك كند و نداند كه به جمره رسيده يا نه مجزى نيست و مىبايد به عوض آن سنگ ديگر بيندازد . و واجب است كه اين سنگ ريزه‌ها را از حرم بردارند نه از غير مساجد ، و مىبايد كه سنگ ريزه باشد و نينداخته باشند آن را مرتبهء ديگر . و سنت است كه رنگين باشند ، و سرمه باشند يا رنگ ديگر باشند ، و نقطه نقطه باشند ، و يك يك را برچيده باشند ، و سست باشند نه سخت ، و به قدر سر انگشت باشند . و مستحب است كه در وقت انداختن پياده باشد ، و با وضو باشد احتياطا ، و هر سنگ ريزه كه اندازد اللّه اكبر بگويد ، و دعا بخواند ، و ميان او و جمره ده ذرع يا پانزده ذرع فاصله باشد ، و پشت به قبله كند و روى به جمره . و احوط آن است كه خذفا بيندازد كه جمعى از علما آن را واجب دانسته‌اند ، و كيفيتش چنان كه در روايت صحيح واقع شده است آن است كه سنگ ريزه را بر انگشت مهين بگذارد و به ناخن انگشت شهاده بيندازد . و اگر كسى فراموش كند رمى را مىبايد تا آخر روز سيزدهم بجا آورد . و اگر وقتش بيرون رود در سال ديگر قضا كند خود اگر ممكنش باشد يا نايبش اگر او را ممكن نباشد .
بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 453 | العلامة المجلسي / سيد مهدى رجائى