صلى اللّه عليه و آله و از صديقان أمير المؤمنين عليه السلام و از شهدا حسن و حسين عليهما السلام و از صالحان سائر ائمه عليهم السلام است « 1 » .
پس مراد از اين آيه آن است كه راه رسول و أهل بيت او را به من بنما ، و مرا تابع ايشان گردان .
و چون در اين آيه اشاره به يك ركن عمدهء ايمان فرمود كه ولايت و متابعت دوستان خدا باشد ، و بيزارى از دشمنان خدا نيز از اركان ايمان است ، و ايشان دو قسماند ، يكى آن كه دانسته از براى دنيا از راه حق بدر رفته است ، مانند اولى و دومى و سومى و معاويه و يزيد و ساير خلفاى بنى اميه و بنى عباس و علماى أهل سنت ، و ديگرى آن كه به نادانى متابعت ايشان كرده است ، مثل اكثر عوام سنيان .
پس اول اشاره به قسم اول نمود و فرمود :
غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ
، يعنى نه راه آن گروهى كه غضب كردهاى بر ايشان كه دانسته مخالفت أهل بيت رسالت كردهاند .
پس اشاره به قسم ثانى نمود و فرمود :
وَ لَا الضَّالِّينَ
، يعنى و نه راه آن جماعتى كه به نادانى گمراه شدهاند ، از اكثر احاديث چنين ظاهر مىشود .
و بعضى گفتهاند مغضوب عليهم يهودند ، و ضالين نصارا . و بعضى گفتهاند مغضوب عليهم آنهايند كه در اصول دين گمراه شدهاند ، و ضالين آنهايند كه در فروع دين گمراه شدهاند .
[ ترجمهء سورهء قدر ]
و أما ترجمهء سورهء
إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ
، يعنى به درستى كه ما فرستاديم قرآن مجيد را در شب قدر كه شب نوزدهم يا بيست و
هامش
( 1 ) تفسير قمى ج 1 / 142 - 143 .