دين حق است و ديگرى صراط آخرت است كه راه بهشت است از براى مؤمنان و بر روى جهنم كشيده است ، و مؤمنان كه در دنيا بر صراط دين حق ثابت ماندند از آن صراط عبور مىكنند به سوى بهشت « 1 » .
و در أحاديث عامه و خاصه به طرق مستفيضه وارد شده است كه صراط مستقيم علي بن أبي طالب عليه السلام است . يعنى ولايت و متابعت آن حضرت و امامان از ذريه او ، يعنى ما را بر ايمان ثابت بدار و به كمال مرتبهء يقين برسان .
و چون كمال ايمان به محبت و ولايت أنبيا و أوصيا و متابعت ايشان است ، در اين مقام اشاره به اين معنى نمود و فرمود :
صِراطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ
، يعنى صراط مستقيم راه آن گروهى است كه انعام كردهاى بر ايشان .
و مراد نعمت دنيا نيست ، زيرا كه نعمت دنيا را به مؤمن و كافر و صالح و فاسق عطا كرده است ، بلكه به كافران و فاسقان بيشتر داده است ، پس مراد نعمت دين و محبت و معرفت و قرب به رب العالمين است .
چنان كه در آيه كريمه در شأن شيعيان أهل بيت فرموده است :
كه هر كه اطاعت خدا و رسول او كند در ولايت علي بن أبي طالب و امامان از ذريه او پس ايشان در بهشت با گروهىاند كه انعام كرده است خدا بر ايشان از پيغمبران و صديقان و شهيدان و صالحان و نيكو رفيقانند ايشان « 2 » .
و در أحاديث وارد شده است كه مراد از پيغمبران حضرت رسول
هامش
( 1 ) معانى الاخبار شيخ صدوق ص 32 .
( 2 ) سورهء نساء : 69 .