اذا لم نناج اللّه فى صلواتنا * بأسمائهم لم يقبل الصلوات
يعنى : هرگاه مناجات نكنيم با خدا در نمازهاى خود به نامهاى مبارك ايشان ، خدا قبول نمىكند نمازهاى ما را .
مطاعيم فى الاعسار فى كل مشهد * لقد شرفوا بالفضل و البركات
يعنى : بسيار طعام دهنده و ضيافتكنندهاند در پريشانيها و قحطيها در هر محلى ، به تحقيق كه شرف يافتهاند فضيلت بر ديگران و به بركتها و رحمتها و نعمتها كه از ايشان به مردم رسيده است .
و ما الناس الا غاصب و مكذب * و مضطغن ذو إحنة و تراث
يعنى : و نيستند مردم يعنى منكران اهل بيت عليهم السلام مگر غصب كنندهء حق ايشان ، يا تكذيبكننده ، كه ايشان را به دروغ نسبت دهند ، يا كينهورى كه عداوت ايشان را در دل دارد ، و طلبكننده است خونها را كه رسول خدا و امير المؤمنين صلوات اللّه عليهما در راه دين ريختهاند .
اذا ذكروا قتلى ببدر و خيبر * و يوم حنين أسبلوا العبرات
يعنى : هرگاه به ياد مىآورند كشتهشدههاى جنگ بدر و جنگ خيبر و جنگ حنين را كه بر دست امير المؤمنين عليه السلام كشته شدند ، جارى مىگردانند آب ديدههاى خود را . اما جنگ بدر و حنين براى آن كه پدران و اقارب ايشان در آن دو جنگ بر دست آن حضرت كشته شدند . و اما جنگ خيبر به سبب آن كه ديگران گريختند و فتح بر دست آن حضرت جارى شد .
و اگر بجاى خيبر احد بود مناسبتر بود ، زيرا كه در جنگ خيبر از قريش كسى كشته نشد ، مگر آن كه در ضمير ذكروا