پاسخ جوان شيعى به پرسشهاى وهابيان — صفحة 83

و در كتاب‌هاى لغت اين معنى آمده است . « 1 » بنابراين ، در نام‌هايى مانند « عبد الرسول » و « عبد الحسين » معناى سوم مورد نظر است . عبدالرسول و عبدالحسين يعنى ؛ مطيع پيامبر صلى الله عليه و آله و امام حسين عليه السلام . و بى شك چون اطاعت از پيامبر صلى الله عليه و آله و اولىالأمر واجب است هر مسلمانى مطيع پيامبر و ائمه عليهم السلام بعد از ايشان مىباشد : . . . أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُوْلِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ . . . . « 2 » « اطاعت كنيد خدا را و پيامبر خدا و اولى الأمر [ : اوصياى پيامبر ] را . . . » بر اساس اين آيه ، قرآن كريم پيامبر را « مُطاع » و مسلمانان را « مطيع » معرفى كرده است و اگر كسى همين معنا را در نام فرزند خود بگنجاند ، نه تنها قابل سرزنش نيست كه شايستهء ستايش است . ما افتخار مىكنيم كه مطيع پيامبر و حضرت امام حسين باشيم و به فرمان آن‌ها گوش فرا دهيم . البته واضح است كه ميان « عبدالرسول » و « عبداللَّه » بودن ، منافاتى نيست و انسان در عين حال‌كه عبد خداوند است ، مطيع پيامبر صلى الله عليه و آله نيز هست ؛ زيرا دانستيم كه عبوديت در مورد خداوند ، عبوديت تكوينى و ناشى از خالقيّت حق است ، اماعبوديت در مورد پيامبر صلى الله عليه و آله ناشى از تشريع و دستور خداوند مىباشد كه انسان‌ها را به اطاعت از پيامبر صلى الله عليه و آله مىخواند و پيامبر صلى الله عليه و آله را مُطاع مىنامد . ميان اين دو استعمال ، فاصله و تفاوت بسيار است .