پاسخ جوان شيعى به پرسشهاى وهابيان — صفحة 82

2 . عبوديت قراردادى ؛ چنين عبوديتى ، ناشى از غلبه و پيروزى انسانى بر انسان ديگر در ميدان جنگ است . دين اسلام ، اين نوع عبوديت را تحت شرايطى خاص كه در فقه بيان شده ، پذيرفته است . اختيار افرادى كه در جنگ به دست مسلمانان اسير مىشوند ، با حاكم شرع است و او مىتواند يكى از راه‌هاى سه‌گانه را برگزيند ؛ آزادسازى اسيران بدون دريافت غرامت ، آزاد كردن آنان در مقابل اخذ غرامت و در اسارت نگهداشتن آن‌ها . در صورت سوم ، فرد اسير « عبد » مسلمانان محسوب مىشود و به همين دليل در كتب فقهى ، بابى به نام « عبيد و اماء » منعقد شده است . به عنوان مثال ، قرآن مىفرمايد : وَأَنكِحُوا الْأَيَامَى مِنْكُمْ وَالصَّالِحِينَ مِنْ عِبَادِكُمْ وَإِمَائِكُمْ إِنْ يَكُونُوا فُقَرَاءَ يُغْنِهِمْ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ . « 1 » « مردان و زنان بى همسرِ خود را همسر دهيد . همچنين غلامان و كنيزان صالح و درستكارتان را ؛ اگر فقير و تنگدست باشند . خداوند از فضل خود آنان را بىنياز مىسازد . خداوند گشايش دهنده و آگاه است . » در اين آيه ، خداوند اسيران جنگى را بندگان و كنيزان مسلمانان مىداند و مىفرمايد : . . . عِبَادِكُمْ وَ إِمَائِكُمْ . . . . در اينجا « عبد » به نام غير خداوند اضافه شده است . 3 . عبوديت ؛ در اينجا عبوديت به معناى اطاعت و فرمانبردارى است