انسان فقط بندهء خداست ، پس چرا مىگوييد عبدالحسين و . . . ؟ پاسخ عبوديت در معانى مختلفى به كار مىرود : 1 . عبوديت در مقابل الوهيت ؛ روشن است كه استعمال عبوديت در چنين موردى ، به معناى مملوك بودن است كه شامل تمام بندگان خدا مىشود . منشأ مملوك بودن انسان ، خالق بودن خداوند متعال و مخلوق بودن انسان است . در اين استعمال ، از آنجا كه عبوديت ، رمز مخلوق بودن است ، فقط به اسم خداوند متعال اضافه مىشود و مىگويند : « عبداللَّه » زيرا : إِنْ كُلُّ مَنْ فِي السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ إِلَّا آتِي الرَّحْمَنِ عَبْداً . « 1 » « هيچ موجودى در آسمان‌ها و زمين نيست جز آن‌كه خدا را بنده و فرمان بردار است . » همچنين قرآن به نقل از حضرت مسيح مىفرمايد : قَالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتَانِي الْكِتَابَ وَجَعَلَنِي نَبِيّاً . « 2 » « من بندهء خدايم ، او كتاب آسمانى به من داده و مرا پيامبر قرار داده است . »