وقتى مردم حسن بن على عليه السلام را تنها گذاشتند ، آن حضرت صلح را برگزيد .
آيا او با اتكا به چنين سپاهى ، كه فاقد روحيهء رزمندگىاست ، مىتوانست با دشمن نيرومندى مانند معاويه وارد جنگ شود ؟
آيا با چنين سپاهى ، كه از عناصر متضادى تشكيل شده بود و با كوچكترين غفلت احتمال داشت خود خطرزا باشد ، اميد پيروزى مىرفت ؟
موشكافان تاريخ در بارهء صلح امام حسن عليه السلام كتابهاى ارزشمندى نوشتهاند كه متأسفانه نويسندهء اين كتابچه از آنها آگاهى ندارد . كسانى كه مايلاند در بارهء اين موضوع مطالعه كنند ، به كتاب « صلح الحسن » شيخ راضى آل يس ، كه به قلم مقام معظم رهبرى به فارسى برگردانده شده و نيز كتاب « پيشوايان اسلام » مراجعه كنند .
امّا چرا حسنبن على عليهما السلام با آن جمع كم جهاد نكرد در حالى كه حسين بن على عليهما السلام با 72 تن ، به جهاد پرداخت ؟ در پاسخ بايد گفت :
شهادت امام حسن به خاطر وضعيت حاكم در روزگار وى ، هيچ اثرى در جامعه نداشت و نهضتى را بر ضدّ امويان پديد نمىآورد ؛ چرا كه هنوز ، حزب اموى درست شناخته نشدهبود . در حالىكه شهادت امام حسين عليه السلام ، جهان اسلام را تكان داد و نهضتها و جنبشهاى پياپى را پديد آورد .
پاسخ جوان شيعى به پرسشهاى وهابيان — صفحة 64
مساهمون: محمد طبرى
ص٦٤