پاسخ جوان شيعى به پرسشهاى وهابيان — صفحة 66

- « اين ، در صحيفه‌هاى نخستين ، در كتاب ابراهيم و موسى است . » « 1 » * تاريخ گواه است كه در صدر اسلام ، « مصحف » در بارهء دفتر يا كتاب جلد شده به كار مىرفت . حتى پس از درگذشت پيامبر ، مصحف نام قرآن نبود ، بلكه هر كتاب مجلّدى را مصحف مىگفتند . - ابن ابى داوود سجستانى در بارهء گردآورى قرآن در مصحفى ، از محمد بن سيرين نقل مىكند : وقتى پيامبر صلى الله عليه و آله درگذشت ، على عليه السلام سوگند ياد كرد رداء بر دوش نيندازد مگر براى نماز جمعه ، تا اين‌كه قرآن را در مصحفى جمع كند . - ابو العاليه نقل مىكند : « آنان قرآن را در خلافت ابو بكر در مصحفى گرد آوردند . » وى همچنين نقل مىكند : « عمر بن خطاب فرمان به گردآورى قرآن داد و او اول كسى است كه قرآن را در مصحف جمع كرد . » « 2 » اين جمله‌ها حاكى است كه در آن روزگار ، مصحف به معناى دفتر بزرگ و يا كتابى مجلد بوده كه اوراق را از پراكنده شدن حفظ مىكرده ، سپس به مرور زمان اختصاص به قرآن يافته است . * روايات پيشوايان ما حاكى است ، حتى در زمان آنان ، لفظِ مصحف به معناى كتاب و يا دفتر مكتوب بوده است . - امام صادق عليه السلام فرمود : « هركس قرآن را از روى مصحف ( برگ‌هاى مجلد ) بخواند ، از