« هيچ شك و ترديدى ما را از مقابله با اهل شام باز نمىدارد . ما درگذشته به نيروى استقامت و تفاهم داخلى شما ، با اهل شام مىجنگيديم ، ولى امروز بر اثر كينهها ، اتحاد و تفاهم از ميان شما رخت بر بسته است . استقامت خود را از دست داده و زبان به شكايت گشودهايد .
وقتى به جنگ صفين روانه مىشديد ، دين خود را بر منافع دنيا مقدم مىداشتيد ، ولى امروز منافع خود را بر دين ترجيح مىدهيد . ما همانگونه هستيم كه در گذشته بوديم ، ولى شما نسبت به ما آنگونه كه بوديد وفادار نماندهايد .
بعضى از شما ، كسان و بستگان خود را در جنگ صفين ، و برخى ديگر كسانِ خود را در نهروان از دست دادهاند . گروه اول ، بركشتگان خود اشك مىريزند و گروه دوم خونبهاى كشتگان خود را مىخواهند ، بقيه نيز از پيروى ما سر پيچى مىكنند !
معاويه پيشنهادى به ما كرده است كه دور از انصاف و بر خلاف هدف بلند و عزت ما است . اكنون اگر آمادهء كشته شدن در راه خدا هستيد ، بگوييد تا با او به مبارزه برخيزيم و با شمشير پاسخش را بدهيم و اگر طالب زندگى و عافيت هستيد ، اعلام كنيد تا پيشنهاد او را بپذيريم و رضايت شما را تأمين كنيم .
سخن امام عليه السلام به اينجا كه رسيد ، مردم از هر طرف فرياد زدند :
« الْبُقْيَة ، الْبُقْيَة » ؛ « ما زندگى مىخواهيم ، ما مىخواهيم زنده بمانيم ! » « 1 »
هامش
( 1 ) . ابن اثير ، اسْدُ الغابة في معرفة الصحابه ، تهران ، المكتبة الإسلاميه ، ج 2 ، صص 13 و 14 ؛ ابن اثير ، الكامل فى التاريخ ، بيروت ، دارصادر ، ج 3 ، ص 406 ؛ مجلسى ، بحار الأنوار ، تهران ، المكتبة الإسلامية ، 1393 ه . ق . ج 44 ، ص 21 ؛ سبط ابن جوزى ، تذكرة الخواص ، نجف ، منشورات المطبعة الحيدريه ، 1383 ه . ق . ص 199