پاسخ جوان شيعى به پرسشهاى وهابيان — صفحة 207

فرمانروايى بهره‌اى نمىگذارند . از اين جهت رهبر آنان برخاست و با ابوبكر بيعت كرد و از خزرجيان يك نفر ، آن هم به نام بشير بن سعد ، پسر عموى سعد بن عباده ، كه رابطه‌اش با وى تيره بود ، بيعت كرد . « 1 » با اين وصف ، چگونه مىگويد : همهء انصار بيعت كردند ؟ لحن گفتار طرح كنندگان اين پرسش‌ها اين است كه سقيفه يك محيط آرام براى پياده كردن دموكراسى غربى بوده و واقعاً حاضران در آن مجلس ، با آرامش كامل و با كمال ميل ، بدون كوچكترين درگيرى ، ابوبكر را براى خلافت انتخاب كرده‌اند ، در حالى كه گويندهء اين سخن يك برگ از تاريخ سقيفه را نخوانده است . اكنون در اينجا به صورت فشرده ، فضاى حاكم بر سقيفه و رويدادهاى خشن و تندى را كه در آن رخ داده است ، براى خوانندگان ترسيم مىكنيم : در سقيفه از مهاجران سه نفر بيش نبودند ؛ ابوبكر ، عمر و ابى عبيدهء جرّاح . طبرى مىنويسد : مهاجران ، آمادهء تجهيز پيامبرخدا صلى الله عليه و آله و تغسيل و تكفين او بودند . در حالى كه انصار در سقيفهء بنى ساعده به صورت حزب واحد ، تشكيل جلسه دادند تا در غياب مهاجران ، خليفه را انتخاب كنند . آنان مشغول گفتگو بودند كه ناگهان دو نفر از مخالفان سعدبن عباده ( نامزد طايفهء انصار براى خلافت ) به نام‌هاى « معن بن عدى » و « عويم بن ساعده » « 2 » از راه رسيدند و به ابى بكر گفتند : نطفهء فتنه در حال انعقاد است !