صُرِعُوا » ؛ « در همانجا كه به شهادت رسيدهاند ، دفن كنيد . » و چون دستور پيامبر به مدينه رسيد و جنازه « شماس مخزومى ) هنوز دفن نشده بود ، او را به احُد برگرداندند و در همانجا به خاك سپردند . « 1 » رسول خدا در بالاى سر هر يك از شهدا قرار مىگرفت ، جملهاى در مقام ارجمند شهادت و رتبه و درجهء شهدا در قيامت بيان مىكرد ؛ از جمله اين كه مىفرمود : « أَنَا شَهيدٌ عَلى هؤُلاء أَنَّهُ ما مِن جَريحٍ يُجْرَحُ فياللَّه إِلّا وَ اللَّهُ يَبعَثُهُ يَومَ القِيامَة و جُرحه يُدمى اللَّونُ لَونُ دَمٍ وَ الرِّيحُ ريحُ مِسكٍ » . آنگاه مىفرمود : « انْظُرُوا أَكثر هؤُلاء جمعاً لِلقرآن فَاجْعَلُوه أَمام اصحابه في الْقَبر » . « 2 » « من شهادت مىدهم كه كسى در راه خدا مجروح نمىشود مگر اينكه خداوند در روز قيامت او را در حالى محشور مىكند كه از جراحت او خون جارى است ، رنگ آن رنگ خون و بويش بوى مشك است . » سپس فرمود : هر يك از اين شهدا بيشتر قرآن بلد است ، در داخل قبر ، پيش روى همقبرش قرار دهيد .
تاريخ حرم ائمه بقيع (ع) و آثار ديگر در مدينه منوره (فارسى) — صفحة 359
مساهمون: محمد صادق نجمى
ص٣٥٩
در منابع حديثى آمده است : در جنگ احُد انصار نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله آمدند و گفتند :
يارسول اللَّه ، بدنها خسته ومجروح و قبر كندن بر تك تك شهدا طاقت فرسا است ، فرمود :
« إِحفِرُوا وَ أَوسِعُوا وَ اجْعَلُوا الَّرجُلَين في القَبْرِ الواحد » .
« قبر را وسيعتر حفر كنيد و هر دو نفر را در يك قبر به خاك بسپاريد . »
هامش
( 1 ) . سيرهء ابن هشام ، ج 3 ، ص 42 سنن ابى داود ، ج 2 ، ص 180
( 2 ) . فروع كافى ، ج 1 ، ص 58