تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ حرم ائمه بقيع (ع) و آثار ديگر در مدينه منوره (فارسى) — صفحة 302

مساهمون:

ص٣٠٢
در اطراف قبر جديد اسماعيل قطعه سنگهاى بزرگى نصب شده بود و آن را از ساير قبور مشخص و متمايز مىساخت و محل دقيق آن در سمت شرقى قبور شهدا ، به طرف قبر حليمهء سعديه و دقيقاً به فاصلهء ده قدم معمولى - 10 متر - است و بعد از آن سالها مشخص و مورد توجه و محل دعا و زيارت افراد با اطلاع بوده است ليكن متأسفانه اخيراً در اثر جابجا شدن قطعه سنگها و ايجاد پياده‌رو در ميان اين قبر و قبور شهدا و از بين رفتن نشانه‌هاى موجود ، اين نگرانى وجود دارد كه مانند قبور شخصيتها و بزرگان ديگر ، به طور كلى فراموش‌از خاطرها محو شود ! به هر حال وجود اين قبر دليل روشنى بر صحت جريان و حاكى از كشف شدن پيكر جناب اسماعيل بطور سالم است ؛ زيرا با بينش خاصى كه علماى وهابى در تعمير و تجديد قبور دارند و آن را جزو اعمال حرام و غير مشروع مىدانند ، احداث چنين قبرى بدون صحت قضيه ، نه قابل قبول است و نه توجيهى براى آن متصوّر است .

مرقد جناب اسماعيل داراى قديمىترين و بزرگترين ساختمان بود

پس از نقلِ تاريخِ انتقال قبر و جسد جناب اسماعيل به داخل بقيع ، به بيان تاريخ بنا و كيفيت حرم اين سلالهء رسول خدا صلى الله عليه و آله و فرزند امام هدى عليه السلام مىپردازيم : آنچه از منابع تاريخى و مدينه شناسى به دست مىآيد ، اين است كه اين مرقد شريف داراى دو خصوصيت بارز و مشخص نسبت به اكثر قبور و مراقد موجود در داخل بقيع بوده است : 1 - قدمت و داشتن تاريخى كهن . 2 - وسعت و بزرگى اين حرم شريف . سمهودى ( متوفاى 911 ) در مورد قدمت اين بنا ، از مطرى كه از مدينه شناسان قرن هفتم است ، چنين نقل مىكند : « بناه بعض العُبَيدييّن من ملوك مصر » ؛ « 1 »
هامش
( 1 ) . وفاء الوفا ، ج 3 ، ص 920