شريف « ما بَيْنَ بَيتي و قبْري رَوْضَة مِنْ رياضِ الجنّة » بدين معنى كه علما و مورّخان اين حديث شريف را كه از پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله در مورد روضه شريفه نقل گرديده است ، چنين توجيه مىكنند و اين فضيلت و شرافت را چنين تعليل مىكنند كه : شايد به جهت دفن شدن پيكر پاك دختر رسول خدا صلى الله عليه و آله در روضهء مطهّره است كه اين كرامت و فضيلت به اين مكان مقدّس اختصاص و تعلّق يافته و موجب تفضيل و ترجيح روضه بر ساير نقاط مسجد گرديده است . آنچه پيشتر از شيخ صدوق و طبرسى نقل كرديم ، گواه صريح بر اين مطلب است و گواه سوم سخن ابن شهراشوب است كه پس از نقل نظريهء شيخ طوسى ؛ ( والأصوب أنّها مدفونة في دارها أو في الروضة ) مىگويد : « و يؤيّد قَولَهُ قولُ النبيّ صلى الله عليه و آله : « بين قبري ومنبري روضة من رياض الجنّة » . « 1 » و بالاخره گواه ديگر ، گفتار شيخ ابوالفتوح رازى در رسالهء « حسنيّه » است كه از زبان اين بانو در حضور هارون الرشيد چنين مىگويد : . . . و در ميانهء قبر و منبر دفن كردند به حكم حديث « ما بين قبري و منبري روضة من رياض الجنّة » . « 2 » و نمونه‌هاى ديگر از گفتار علما و دانشمندان كه نقل همهء آنها موجب اطاله خواهد شد . نتيجه اينكه احتمال دفن شدن حضرت زهرا عليها السلام در روضه دليل روشنى ندارد بجز برداشت ضعيف از حديث ياد شده . بطورىكه در آخر بحث اشاره خواهيم كرد ، اين در حالى است كه دفن شدن در مسجد ، كه براى عبادت وقف شده است ، از نظر شرعى مجوزى ندارد .