باشد ، اين أحاديث با أحاديث ديگر كه در همين كتاباند واز نظر كميت ، بيشتر واز نظر سند وقوت متن ، قوىترند ودر تحت عناوينى روشن دربارهى قرآن قرار دارند ، در تعارضاند ( مانند باب : فضل حامل القرآن ، باب من يتعلّم القرآن بمشقّة ، باب من حفظ القرآن ثمّ نسيه ، باب ثواب قراءة القرآن ، باب قراءة القرآن في المصحف ، باب البيوت التي يقرأ فيها القرآن و . . . ) « 1 » وبنا به قاعدهاى كه خود أبو جعفر كلينى با بهرهگيرى از ائمهى طاهرين عليهم السلام در مقدمهى كتابش آورده ، اين دو دسته روايات بايد به قرآن عرضه شوند وآن دسته كه با قرآن موافقاند گرفته شوند ودستهى ديگر ( در صورتي كه تأويلى درست براي آنها يافت نشود ) ساقط شوند . أبو جعفر كلينى ( ره ) در مقدمهى كتابش خطاب به كسى كه اين كتاب را در پاسخ به درخواست أو نوشته چنين مىآورد : برادرم بدان - خدا تو را به مقصد رساند - كسى را نرسد كه دربارهى روايات متعارض از خودش اظهار نظر كند ، جز آن كه به گفتهى العالم [ امام موسى بن جعفر عليهما السلام ] كه چنين فرموده : « آنها را به قرآن عرضه كنيد ، هر چه با قرآن سازگار بود بگيريد وهر چه ناسازگار بود رها كنيد » عمل كند . « 2 » پس مىتوان گفت : هر چند شيوهى أبو جعفر كلينى ( ره ) در كتاب كافى ، نقل احاديثى است كه در نظرش معتبر بوده ، ليكن چون خود ايشان به اين قاعدهى قطعيه ملتزم است ، بنابراين ، به نظر ايشان رواياتى كه ظاهر در تحريفاند ، در تعارض با روايات ديگر ، يا ساقط وبىاعتبارند ، يا آن كه براي اين أحاديث تأويلى دارند كه به كلى آنها را از دايرهى تعارض با أحاديث ديگر بيرون مىبرد . رابعاً ، در أبواب كتاب كافى ، بابى تحت عنوان « تحريف قرآن » يا چيزى نزديك به آن نمىيابيم . كساني كه خواستهاند از عناوين بابها چنين استفادهاى بكنند ، تنها به عنوان
سلامة القرآن من التحريف (تحريف ناپذيرى قرآن) ( فارسى) — صفحة 217
مساهمون: فتح الله المحمدي ( نجارزادگان )
ص٢١٧
هامش
( 1 ) . كلينى ، الكافي ، كتاب فضل القرآن ، ج 2 ، ص 596 به بعد .
( 2 ) . همان ، ج 1 ، ص 8 .