مرحوم شيخ آقابزرگ تهرانى نيز دربارهى شناسنامهى كتاب تذكرة الأئمة مىنويسد : اين كتاب دربارهى تاريخ ائمهى معصومان از محمدباقر بن محمدتقى لاهيجى ، به زبان فارسي است ودر سال 1085 نگاشته شده است . وى به تصوف گرايش دارد . . . همان طور كه صاحب رياض العلماء ، كه شاگرد مجلسي وأستاذ در فن شرححالنگارى است ، بدين نكته تصريح كرده است ؛ بنابراين انتساب كتاب به مجلسي پندارى است كه بر اثر اشتراك نام مؤلف وپدرش با نام مجلسي وپدرشان رخ داده است . « 1 » مؤلف ريحانة الأدب شبيه به همين تعبير را دربارهى كتاب تذكرة الأئمة به كار برده است . « 2 »
19 . حاصل سخن دربارهى دو سورهى ولايت ونورين چيست ؟
حاصل آن كه دو سورهى اسطورهاى نورين وولايت - نه آن طور كه عدهاى پنداشتهاند آنها سه سورهاند - با متنى سست وپريشان كه با معجون ناشيانهاى از چند آية از قرآن وبا عبارات مغلوط وسخيف بافته شده ، هيچ منبع ومدركى نداشته ، اثرى از آنها تا پيش از قرن يازدهم نيست ، تنها منبع سورهى افسانهاى نورين ، كتاب دبستان مذاهب است . مؤلف اين كتاب ، اين اسطوره را به طور شفاهى از قول عدهاى مجهول - اگر راست بگويد - نقل كرده است ومحدث نوري به نقل از وى ، در فصل الخطاب آورده وديگران از نوري گرفتهاند .
افسانهى سورهى ولايت نيز ، بنا به ادعاى برخى از خاورشناسان ، در نسخهاى از قرآن است كه در بانكيپور هند يافت شده ونگاشتهى قرن شانزدهم ويا هفدهم ميلادي است - نسخهاى كه هيچ نام ونشانى از آن نيست . دومين مدرك اين سوره ، كتاب تذكرة الائمهى محمدباقر لاهيجى ( همعصر علامه مجلسي ) است . وى نيز از منبع ومدرك سوره سخنى به ميان نياورده وبه احتمال زياد از همان نسخهى قرآن مجهول گرفته است ؛
هامش
( 1 ) . آغابزرگ طهراني ، الذريعة إلى تصانيف الشيعة ، ج 4 ، ص 26 .
( 2 ) . محمدعلى مدرس ، ريحانة الأدب در شرح أحوال وآثار علما ، عرفا ، فقها و . . . ، ج 5 ، ص 195 .