8 . آيا انديشهى تحريفگرايى در قرآن بدون تناقضگويى است ؟
تحريفگرايى نوعاً با تناقضگويى آميخته است ؛ از جملهى تناقضها در ديدگاه محدث نوري ديدگاه وى در بارهى أخبار عرض بود كه پيش از اين بيان شد . اينك چند نمونهى ديگر را با هم ملاحظه مىكنيم : يك . محدث نوري در دليل دهم در كتاب فصل الخطاب مىگويد : قرآن در تمام مراتبش به يك صورت وبدون تغيير ودگرگونى نازل شده ، پس آنچه در وجوه اختلاف در قرائات گفتهاند ، غير از يك وجه كه به صورت ناشناخته ومردّد بين آنهاست ، با آنچه خداوند نازل كرده مطابقت ندارد واين از تحريف قرآن موجود حكايت مىكند . « 1 » اين دليل با آنچه كه محدث نوري از دليل چهارم وپنجم مىگويد متناقض است ؛ چون ، در دليل چهارم قرائت عبد اللَّه بن مسعود ودر دليل پنجم قرائت ابىّ بن كعب را معتبر وهر دو را از ناحيهى خدا مىداند ومىگويد : « كيفيت قرائت هر دو مربوط به حقيقت قرآن مىشود » « 2 » ( نه آن كه در كيفيت اداى كلمات قرآن باشد ) . اين در حالي است كه اين دو نفر در قرائت قرآن اختلافهاى فراوانى دارند وبنا به پندار محدث نوري بايد اين اختلافهاى فراوان از ناحيهى خدا باشد ( چون هر دو قرائت مربوط به حقيقت قرآن مىشود ) ، ليكن در اينجا مىگويد : « قرآن در تمام مراتبش به يك صورت از ناحيهى خدا نازل شده است » . واين تناقض گويى است ؟ ! بنابراين محدث نوري براي آن كه دچار اين تناقض نشود ، بايد همانند محققان بپذيرد كه اختلاف مصاحف عبد اللَّه بن مسعود وأبى بن كعب به جوهرهى آيات سرايت نمىكند ووجود اين دو مصحف ( ونيز مصاحف ديگر ) دليلي براي تحريف قرآن نخواهد بود . دو . محدث نوري در دليلي ديگر بر اثبات مدعايش چنين مىگويد :