س : آيا جملات ( هنُّ نواقصالحُظوظِ و نواقصالايمان ) كه در نهجالبلاغه دربارهى زنان آمده است ، اهانتى بهزن نيست ؟
ج : در پاسخ بايد گفت كه اين جملات خود افترايى كذب و اهانتى جبرانناپذير بهساحت قدس و مقام والاى اميرالمؤمنين على عليه السلام است كه ( نواقصالحظوظش ) چنانكه گذشت ، خود ، ناقص است ، زير برمبناى احكام اقتصادى اسلام ، مرد در هرصورت نفقهدهنده مىباشد ولى زن نفقهگيرنده است ، و نيمهى ارثش نيز نوعاً برجاى مىماند ، و همچنين ( نواقصالايمانش ) نيز ناقص و باطل است ؛ چون حرامبودن نماز در حال حيض و نفاس حكمى الهى است ، كه اگر نقصى باشد ( معاذاللَّه ) در حكم الهى است ، و امثال حضرت زينب عليها السلام و زينبيان و مؤمناتى ديگر كه در اينحالت ، طبق فرمان الهى از نماز و روزه معذورند ، آيا اين از نقصان ايمان آنان است يا نشانهى اطاعت از امر خداى سبحان ؟
البته براى جبران حكم مذكور ، براى معذوران واجب است كه با وضو رو بهقبله بهاندازهى مدت نماز ، خداى سبحان را با گفتن اذكارى ياد كنند و البته جايز است در گفتن اذكار واجب ، بدون نيّت نماز ، تمام اذكار نماز را بگويند ، زيرا « خَمْس صَلَواتٍ لاتُتْرَك على كلّ حالٍ » . « 1 » : پنج نماز است كه
هامش
( 1 ) - وجوب ذكر گفتن در اوقات نماز براى حائض و نُفّساء ، برمبناى دلايلى قطعى از كتاب و سنّت است كه ذيلًا بيان مىشود : اولًا برپايهى آيهى « اقِمالصَّلاة لِذِكرى » ( سورهى طه ، آيهى 14 ) كه دليل اقامهى نماز را « ذكراللَّه » از عهدهاش ساقط دانسته ، اگر شخصى از خواندن نماز معذور باشد ، مانند غريق ، بههيچوجهى « ذكراللَّه » از عهدهاش ساقط نمىگردد و در هرصورت با گفتن حداقل يكبار « تكبير » و يا با اشاره ، « ذكراللَّه » بر او واجب است و همچنين برطبق قاعدهى فقهى « الميسور لايُترَك بالمعسور » و احاديثى از امام صادق عليه السلام با مضمون « خمسُ صَلواتٍ لاتتركِ على كلى حال » ( اصول كافى : ج 3 ، ص 278 و التهذيب : ج 2 ، ص 172 ) و « خمسُ صَلواتٍ يَصَلينَ على كل حال » ( بحارالانوار : ج 88 ، ص 299 ) هرگز نماز در هيچحالى ، مطلقاً ترك نمىشود و شخص معذور بايد بَدَل آنرا بهجا آوَرَد ؛ در نتيجه پنج حديثى كه در « وسائلالشيعه : ابوابالخيض ، باب چهلم » وجوب ذكرگويى حائض و نُفَساء در اوقات نماز را از امام باقر عليه السلام و امام صادق عليه السلام گزارش داده است ، چون هيچ حديثى هم با آن مخالف نيست در ذيل آيهى شريفهى مذكور ، حجت بالغهى الهيه است و خلاصهى احاديث مورد نظر ، حكم فقهى مذكور در متن اين صفحه مىباشد كه حكم ثابت الهى است .