تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نگرشى جديد بر حقوق بانوان در اسلام (فارسى) — صفحة 84

مساهمون:

ص٨٤
نيست و قاعده‌ى « ولهنَّ مثل‌الذى عليهنَّ بالمعروف » ( سوره‌ى بقره ، آيه‌ى 228 ) مرد و زن را در تمامى واجبات ، محرّمات ، مستحبّات ، مرجوحات و مباحات همسان مىداند ، حال چرا اگر زنى بخواهد نماز شب يا نافله يا دعاى كميل بخواهند و يا نذر كند و . . . بدون اجازه‌ى شوهرش درست نباشد ؟ ! ولى براى مرد صحيح است ؟ البته اگر كارى غيرواجب يا حرام ، موجب ترك بعضى از وظايف زوجيت شود ، همان‌طور كه انجامش بر زن حرام است بر مرد نيز حرام مىباشد . معضل اساسى اين‌است كه افراطِ غربى بىبند و بار ، و تفريط شرقى كه نظر درستى از اسلام ندارد و افكارى از جاهليت گذشته در او نقش بسته ، زنان و مردان را به‌افراط و يا تفريط كشانده است و چاره‌اى به‌جز ميانه‌روىِ عادلانه‌ى قرآنى نيست . س : اندازه‌ى بلوغ و تكليف به‌طور كلى چيست ؟ و چرا دختر شش سال پيش از پسر مكلّف مىگردد ؟ و آيا در تكليف روزه كه گفته مىشود براى دختر در نه‌سالگى و براى پسر در پانزده‌سالگى است ، ستمى بر دختران روا نشده است ؟ در حالى كه حدّاقل ، بُنيه‌ى اين دو همسان است ، و اگر بنيه‌ى پسران بيشتر از دختران نباشد كمتر از آنان نيست ؟ ! ج : اندازه بلوغ امرى تكوينى است كه شارع مقدس براى آن ، سال مشخصى را تعيين نكرده ، بلكه تنها حدّ ميانگين را بيان فرموده است و اولين حدّ تكليف ، بلوغ عقلى است يعنى عقل داراى رسايى و توانايى دريافت احكام شرعى و تصديق به‌وجود خداى واحد و رسالت و معاد