حجاب اينجا هم لازم است ؛ يعنى اگر فرزندخواندگان و حتى محارمى كه در قرآن ياد شدهاند ، تجاذبى جنسى نسبت بهيكديگر داشته باشند ، بههمديگر نامحرمند ؛ مثلًا اگر برادرى بخواهد از بىحجابى خواهرش سوءاستفاده كند ، اين دو نيز بهيكديگر نامحرمند .
بالاخره حجاب در تمامى ابعادش ، حكمى الهى است كه رعايت آن بر مردان بهاندازهى عدم تحريك و بر زنان كلًا - بهجز صورت و دو دست و دو پا تا مچ - واجب است و طبق آيهى « و قل للمؤمنات يغضضن من ابصارهن و يحفظن فروجهن ولا يبدين زينتهن الا ما ظهر منها وليضر بن بخمرهن على جيوبهن ولا يبدين زينتهن إلا لِبُعولَتِهِنَّ » ( سورهى نور ، آيهى 31 ) « و بهزنان باايمان بگو : ديدگان خود را [ از ديدن عورتهاى ديگران ] فرو نهند و عورتهاى خود را [ از هرگونه نگرشى ] حفظ كنند و زينتشان را [ در برابر مردان نامحرم ] نمايان نگردانند ، مگر آنچه [ كه طبعاً ] از آنها پيداست و بايد روسرىهاى خود را بر سينههاشان فروكِشند و زينتشان را آشكار نكنند ، مگر براى شوهرانشان و . . . » .
در اين آيه ، انداختن خُمُر يا روسرى بر روى گردن و سينه ، نشانگر رعايت كردن حجاب است كه اين فرمان الهى بهاضافهى ساير اوامر حضرت حق ، بايستى از طرف زنان مراعات گردد ، چنانكه آيهى جلابيب ( پوشاك سراسرى ) تكميل حجاب را بر زنان واجب كرده است تا تمامى بدنشان از نگاههاى مردان نامحرم محفوظ بماند . و اصولًا بر زنان و مردان ، هر نگاهى كه محرّك شهوت جنسى مخالف باشد ، بهطور
نگرشى جديد بر حقوق بانوان در اسلام (فارسى) — صفحة 78
مساهمون: الشيخ محمد الصادقي الطهراني
ص٧٨