تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پرسش و پاسخهاى احكام قضايى بر مبناى قرآنى (فارسى) — صفحة 47

مساهمون:

ص٤٧
پروردگارند ، در آيه اول صابئين بعد از نصارى و در آيه دوم پيش از آنها آمده پس بنابراين : اصل احترامشان نيز همسان است مگر بر مبناى تفاوت ايمان و اعمالشان از نظر رعايت تقوى زيرا : « ان اكرمكم عنداللَّه اتقيكم » پس به طور كلى موحدان مؤمن و صالح در صورت عدم تقصير - درباره مسلمان نشدن - مأجورند و در صورت تقصير هم - اگر معاند نباشند - تا اندازه‌اى مأجور خواهند بود و اگر كسى از اينان معاند باشد از چهار گروه مذكور خارج است چون فاقد شرط ايمان و عمل صالح گرديده است و هيچگونه‌اى ديه‌اى هم ندارد . سؤال 35 ) اگر دندان طبيعى يا مصنوعى فردى در اثر ايراد صدمه عمدى يا غيرعمدى از سوى ديگرى شكسته شود ، چنانچه شكسته شدن دندان در زيبايى چهره مصدوم يا لحن سخن گفتن وى تأثير منفى داشته باشد ، بفرماييد : - آيا مجنى عليه مىتواند حسب مورد علاوه بر قصاص ، ديه يا خسارت ، براى از بين رفتن زيبايى چهره يا تأثير منفى در لحن گفتار ، ارش بگيرد ؟ جواب ) در مفروض مسئله اگر قصاص كاملًا اعتداى به مثل باشد يعنى با ايجاد صدمه به عنوان قصاص علاوه بر شكسته شدن دندان زيبايى چهره نيز از بين برود و لحن گفتار جانى هم تغيير كند ديگر گرفتن ارش جايز