تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نقدى بر دين پژوهى فلسفه معاصر (فارسى) — صفحة 70

مساهمون:

ص٧٠
للذّكر فَهل مِن مُدّكِر » ( سوره‌قمر ، آيه / 16 ) اى پيامبر ! ما واقعاً اين قرآن را براى متذكر شدن ( هشدار و يادآورى براى مردم ) سهل و آسان قرار داديم پس آيا هيچ پند گيرنده‌اى هست ؟ « 1 » اگر قرآن از دلالت قطعىاش سقوط كند ، خود سقوط تمامى كتاب‌هاى وحيانى است ، زيرا قرآن برحسب تصريحاتى نسبت به همه‌ى آن‌ها مهيمن و نگهبان است . روى اين اصل ، چنان نسبتى به قرآن كه ميان دشمنان اسلام و دوستانى ناآگاه شهرت يافته ، كل شرايع ربانى را واژگون مىكند ، و متأسفانه اين بدترين ستمى است كه نسبت به قرآن كريم شده است . « 2 »
هامش
( 1 ) - آيا اين آيه شريفه هم به گمان آقايان ظنى است ؟ اگر كسى قائل به ظنيت چنين آياتى نيز باشد مطمئناً خود را مصداق ( آيه شريفه 179 سوره‌ى اعراف ) نموده است ( خادم‌القرآن ) ( 2 ) 2 - اگر قائل شويم و به پذيريم كه قرآن كريم ظنى باشد چگونه مىتواند كتاب هدايت باشد . صراط مستقيم باشد « ديناً قيماً » دينى محكم - استوار و ارزشمند باشد . مؤمن بايد تمام حرف‌هاى خرافه را كنار بريزد و از دل و جان تسليم امر حق گردد و معتقد شود و قبول كند كه قرآن كتاب هدايت است - حجة بالغه است - كتاب نور و برهان است ، تبيان است ، بيان للنّاس است ، محكم و اقوم و سرآمد جميع كتب آسمانى است . انسان مؤمن چه‌گونه بايد به خود اجازه بدهد چنين تهمت‌هاى ناروا را نسبت به اشرف نواميس اسلام نسبت دهد ؟ آيا قائلين به ظنيّت قرآن كريم نمىدانند كه با اين سخنان كتاب‌اللَّه را از جميع اوصاف مذكوره و تمام اعتبارات ثابته خارج مىكنند ؟ اگر مىدانند - وامصيبتاه و اگر مىدانند وا اسفاه : ( خادم‌القرآن )