رميت اذ رميت و لكنّ اللَّهَ رمى ) نيز به همين معناست كه پيامبر صلى الله عليه و آله به صورت معمولى مشتى خاك را به طرف دشمنان پاشيد و پيامبر فاعل اين رمى انسانى و اوليه بود ، سپس خدا همزمان با آن ، كل لشكر دشمن را نابينا كرد . پس اين قبيل آيات دليل بر تابعيت وحى از رسول نيست ، و اين قبيل امور وحى نيست تا تابع پيامبر باشد يا نباشد ، بلكه ارادهى الهى است كه با احاطهى ربانىاش بر ارادهى عادى رسول ، چنان معجزهآسايى داشت .
نقدى بر دين پژوهى فلسفه معاصر (فارسى) — صفحه 270
پدیدآورندگان: الشيخ محمد الصادقي الطهراني
ص۲۷۰