تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نقدى بر دين پژوهى فلسفه معاصر (فارسى) — صفحة 217

مساهمون:

ص٢١٧
و مطلق و بىنهايت است ، هم قادر است و هم حكيم و هم عليم - لذا با علم مطلقِ خويش ، كلامى مطلق و دور از هرگونه خلط و شائبه براى همه‌ى زمان‌ها فرستاده است . و اگر كلام خداى متعال ، خلود و ابديت نداشته باشد ، علم او به گذشته ، حال و آينده مطلق نخواهد بود . پس بنابر محال بودن تالى ، مقدّم آن نيز منتفى خواهد شد و قطعاً به دليل حكمت و قدرت و علم مطلق و بىنهايت الهى ، قرآن ابديت دارد . خداى تعالى در مرحله‌ى بعد يا بايد با قدرت مطلق و لايزال خويش آخرين وحى خود را از گزند تحريف مصون و محفوظ بدارد ، يا رسولانى را تا آخر زمان تكليف براى بيان وحى جديد يا تصحيح وحى ناخالص از خالص بفرستد ، و چون رسولانى بعد از خاتم الانبياء والمرسلين نيامده و نمىآيند و وحى و فرمانى هم براى تصحيح ، نسخ يا انقضاء وحى و فرمان قبلى نيامده ، لذا قدرت خداى متعال بر قضيه اول از منفصله‌ى فوق تحقّق يافته و قرآن كه وحى خالص و ابدى است ، با قدرت مطلق الهى محافظت شده و الى يوم القيمه نيز محافظت خواهد شد . و هم‌چنين مقتضاى علم و حكمت ربّانى است كه تا پايان زمان تكليف اين حجّت رساى خود را ثابت و استوار و محكم از تمام دسيسه‌هاى روزگار حفظ فرمايد : « قل فللّه الحُجَةُ البالغة » اگر نقص و كمبودى در قرآن بود ، قدرت خداى حكيم ايجاب مىكرد پيامبرش صلى الله عليه و آله را تا سال‌هاى ديگرى هم زنده نگه‌دارد و به وسيله آن حضرت وحى ابدى را جبران كند تا نقص و كمبودى نداشته باشد . بنابراين با نزول قرآن كريم وحى الهى كامل شد كه « اليَوم اكْمَلْتُ لَكُمْ دينَكُم وَ اتْمَمْتُ عَلَيكُم نِعمَتى و رَضيتُ لَكُمْ الاسْلامَ ديناً . . . » ( مائده / 3 ) « وَ تَمِّت كَلِمَةُ رَبِّكَ صِدقاً وَعدلًا لامُبَدِّلَ لِكَلِماتِهِ » ( انعام / 115 ) كه با حكمت و علم و قدرت مطلقه خويش ، ابلاغ رسالت را توسط پيامبرش صلى الله عليه و آله بيشتر از 23 سال لازم و ضرورى ندانست ، زيرا وحى پايان يافته بود و اگر حكمى از احكام يا گوشه‌اى از معارف لازم و مورد نياز بشر را نفرستاده باشد در اين صورت خدشه بر حكمت مطلق و قدرت مطلق و صفات مطلق او وارد مىگردد . محال است كسى بتواند ثابت كند حكم مورد نيازى براى مكلّفان ، در وحى قرآن و سنّت قطعيّه موجود نيست . بنابراين خداى