اگر هر يك از نواميس پنجگانه به خطر افتاد ، از نظر شارع مقدّس دفاع واجب است . امّا اگر دين الهى و ساير نواميس اسلامى در خطر نباشند ، حمله براى تحميل عقايد و اصول وحيانى ، بسيار مذموم و از نظر شرع حرام است .
حضرت نوح ، ابراهيم ، موسى و عيسى عليهم السلام و پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله و كل انبياء و رسل ديگر ، همگى وحى الهى را رساندند ، حال آيا مىتوان گفت اين بزرگواران به وظيفهى خود عمل نكردهاند ؟
اگر عمل نكرده باشند ، پس عصمتشان مخدوش و رسالتشان معيوب خواهد بود . آيا حضرت نوح عليه السلام كه پس از 950 سال رسالت ، طبق نقلى كه شده فقط حدود 70 نفر به او ايمان آوردند ، شكست خورد ؟ آيا حضرت موسى عليه السلام كه فرعون را شكست داد و قوم بنىاسرائيل را با آن همه ايرادات بنىاسرائيلى هدايت نمود ، شكست خورد ؟ آيا حضرت عيسى عليه السلام كه در برابر امپراطورى بتپرست روم قيام كرد شكست خورد ؟
خير ، اينان همه پيروزند و شبههى شكست انبياء تنها زمانى امكان مطرح شدن دارد كه آنان وحى ربّانى را ابلاغ و ارسال نكرده باشند ، كه آن هم خود به خود منتفى است ، زيرا همهى انبياء پيام وحى را با عصمت در بيان و عمل به آن ، رساندهاند و هيچ عذرى براى مكلّفان باقى نگذاردهاند . بعد از رسالت پيامبر عظيمالشأن اسلام نيز اگر اهل كتاب به همان شرايع پيشين ، از روى قصور ايمان داشته باشند و عمل صالح انجام دهند ، اهل نجاتند . اما اگر تقصير كرده باشند خداى تعالى آنها را مؤاخذه خواهد كرد .
« انَّ الَّذينَ آمَنُوا والَّذينَ هادُوا والنصّارى وَ الصّابئينَ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَومِ الآخِرِ و عَمِلَ صالحاً فَلَهُم أجرُهُم عِندَ رَبِّهِم وَ لا خُوفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُم يَحْزَنُونَ » ( مائده / 69 )
به راستى كسانى كه ايمان آوردند و كسانى كه يهودى شدند و نصرانيان و التقاطيان و هر كه به خدا و روز واپسين ايمان آورده و عمل شايسته انجام دهد ، اجرشان در نزد خداى تعالى ثابت و محفوظ است و هرگز نه هيچ ترسى بر آنها است و نه آنها غمگين و محزون مىشوند .
پس مناط نجات و رستگارى ، ايمان به خدا و روز جزا و اعمال صالح و شايسته بر
نقدى بر دين پژوهى فلسفه معاصر (فارسى) — صفحة 210
مساهمون: الشيخ محمد الصادقي الطهراني
ص٢١٠