[ وَ رَوَاهُ عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ حَفْصٍ ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عُمَارَةَ ، عَنْ حَرِيزِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ وَابْنِ مُسْكَانَ مِثْلَهُ . ]
[ حديث ] دوم
اصل : [ وَرَوَاهُ أَيْضاً عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ ، عَنْ زَكَرِيَّا بْنِ عِمْرَانَ ] عَنْ أَبِي الْحَسَنِ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ عليهما السلام ، قَالَ : « لَا يَكُونُ شَيْءٌ فِي السَّمَاوَاتِ وَلَا فِي الْأَرْضِ إِلَّا بِسَبْعٍ : بِقَضَاءٍ ، وَقَدَرٍ ، وَإِرَادَةٍ ، وَمَشِيئَةٍ ، وَكِتَابٍ ، وَأَجَلٍ ، وَإِذْنٍ ، فَمَنْ زَعَمَ غَيْرَ هذَا ، فَقَدْ كَذَبَ عَلَى اللَّهِ ، أَوْ رَدَّ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ » .
شرح : روايت است از امام موسى كاظم عليه السلام گفت كه : نمىباشد چيزى از افعال و تروك بندگان در طاعَتها و نه در معصيت مگر با هفت خصلت ؛ و ترتيب چهار خصلت را برعكسِ ترتيب حديث سابق آورد ، براى اين كه به بعض ذهنها نزديكتر است . و اذن را بعد از كِتاب و اجَل ذكر كرد تا ظاهر شود كه اذن براى ردّ بر معتزله در مسألهء ديگر است غير مسألهاى كه خصال اربعِ اوّل در آن مسئله ردّ بر ايشان است ، چنانچه بيان شد در شرح حديث سابق ، پس هر كه دعوى غيرِ آن كند ، پس دروغ بر اللَّه - عَزَّ و جَلَّ - گفته ، يا ردّ سخن اللَّه - عَزَّ و جَلَّ - در محكمات قرآن كرده . شك از راوى است و از كلامِ امام نيست .