أَنْ يُبْلَغَ كُنْهُ صِفَتِهِ ؛ فَصِفُوهُ بِمَا وَصَفَ بِهِ نَفْسَهُ ، وَكُفُّوا عَمَّا سِوى ذلِكَ » .
شرح : يُبْلَغَ ، به صيغهء مجهول بابِ « نَصَرَ » است . الْكُنْه ( به ضمّ كاف و سكون نون ) :
منتهاى چيزى .
يعنى : روايت است از محمّد بن حكيم ( به ضمّ حاء و فتح كاف و به فتح حاء و كسر كاف ) گفت كه : نوشت امام موسى كاظم عليه السلام سوى پدرم كه : به درستى كه اللَّه تعالى بلند مرتبهتر و منزّهتر و عظيمتر است از آن كه رسيده شود [ به ] غايت بيانِ عظمت او ، پس بيان كنيد او را به آنچه بيان كرد به آن خودش را در قرآن ، مثل :
« لا تُدْرِكُهُ الْأَبْصارُ »
« 1 » و مثل :
« لا يُحِيطُونَ بِهِ عِلْماً »
« 2 » و مثل :
« لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ »
« 3 » و بازداريد خود را از غيرِ آن .
نهى است از تعمّقات اكثر متكلّمين كه باعث ضلالتها شده و مذمّتِ تعمّق گذشت در حديث سوّمِ باب هفتم كه « بابُ النِّسْبَة » است .
از كتاب كشّى مفهوم مىشود كه اين نوشته در جواب نوشتهء پدرش بوده در باب مباحثه - كه ميان هشام بن سالم و هشام بن الحكم شده - و مىآيد در حديث چهارمِ باب آينده « 4 » .
[ حديث ] هفتم
اصل : [ سَهْلٌ ، عَنِ السِّنْدِيِّ بْنِ الرَّبِيعِ ، عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ ، عَنْ حَفْصٍ أَخِي مُرَازِمٍ ] عَنِ الْمُفَضَّلِ ، قَالَ : سَأَ لْتُ أَبَا الْحَسَنِ عليه السلام عَنْ شَيْءٍ مِنَ الصِّفَةِ ، فَقَالَ :
« لَا تَجَاوَزْ مَا فِي الْقُرْآنِ » .
شرح : روايت است از مفضّل ( به ضمّ ميم و فتح فاء و تشديد ضاد با نقطهء مفتوحه ) گفت كه : پرسيدم امام موسى كاظم عليه السلام را از چيزى از مانند شمردنِ اللَّه تعالى .
پس گفت كه : درمگذر آنچه را كه در قرآن است .
هامش
( 1 ) . انعام ( 6 ) : 103 .
( 2 ) . طه ( 20 ) : 110 .
( 3 ) . شورى ( 42 ) : 11 .
( 4 ) . الكافي ، ج 1 ، ص 105 ، ح 4 .