صادر شد نزد سليمان عليه السلام ، يا به زبان حال است ؛ و مراد ، اين است كه : بركت و فايدهء طالب علمِ دين به ايشان نيز مىرسد و اين ، باعث آمرزش طالب علمِ دين مىشود .
پس گويا كه ايشان استغفار براى او مىكنند .
اصل : « وَفَضْلُ الْعَالِمِ عَلَى الْعَابِدِ كَفَضْلِ الْقَمَرِ عَلى سَائِرِ النُّجُومِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ ، وَإِنَّ الْعُلَمَاءَ وَرَثَةُ الْأَنْبِيَاءِ ؛ إِنَّ الْأَنْبِيَاءَ لَمْ يُوَرِّثُوا دِينَاراً وَلَا دِرْهَماً ، وَلكِنْ وَرَّثُوا الْعِلْمَ ، فَمَنْ أَخَذَ مِنْهُ ، أَخَذَ بِحَظٍّ وَافِرٍ » .
شرح : و زيادتىِ خوبىِ دانا به مسائل دين - كه مردمان ؛ نفع از دانش او برند - بر خوبى عبادت كننده كه نفعش به خودش رسد و بس ، مانند زيادتى روشنى ماه است بر روشنى ستارههاى ديگر در شب چهاردهم .
باقى ، ظاهر است از شرح حديث دومِ باب سوم .
[ حديث ] دوم
اصل : [ مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيى ، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ ، عَنْ جَمِيلِ بْنِ دَرَّاجٍ ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ ، ] عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عليه السلام ، قَالَ : « إِنَّ الَّذِي يُعَلِّمُ الْعِلْمَ مِنْكُمْ لَهُ أَجْرٌ مِثْلُ أَجْرِ الْمُتَعَلِّمِ ، وَلَهُ الْفَضْلُ عَلَيْهِ ، فَتَعَلَّمُوا الْعِلْمَ مِنْ حَمَلَةِ الْعِلْمِ ، وَعَلِّمُوهُ كَمَا عَلَّمَكُمُوهُ الْعُلَمَاءُ » .
شرح : روايت است از امام محمّد باقر عليه السلام گفت كه : به درستى كه آن كه ياد مىدهد علم دين را از جمله شما شيعهء اماميّه ، او راست ثواب ياد گيرندهء علم دين و براى معلّم است حق نعمت بر متعلّم و آن ، غير ثواب اخروى است . پس ياد گيريد علم دين را از بردارندگانِ علم دين و ياد دهيد آن علم دين را به برادران مؤمن خود ، چنانچه ياد دادهاند به شما دانايان علمِ دين ، بىزياده و نقصان .
[ حديث ] سوم
اصل : [ عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ الْبَرْقِيِّ ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَكَمِ ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي حَمْزَةَ ، عَنْ أَبِي بَصِيرٍ ، قَالَ : ] سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام يَقُولُ : « مَنْ